PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : شعر کردی با ترجمه فارسی


sogand
05-26-2011, 16:04
بةهاري کوصستان ( بهار در کوهساران)

شاعر : استاد هيمن


بة لةنطصزة بة باران
بة شنةباي بةهاران
توانةوة وةک جاران
کةوي بةفري نيساران
·
دةشت وضيمةن رازاوة
کصو و بةندةن نةخشاوة
زؤنط و ضصنکة ذياوة
طيا سةري ثصوة ناوة
·
وةنةوشةي جواني خؤشبؤ
هاتة دةر لة لصوي جؤ
دار دةري کردووة ضرؤ
کةروصشکةي کرد طةنم و جؤ
·
سوصسن و بةيبوون و شلصر
رواون لة جصطةي زةنوصر
قةپبةزي بةست ئاوهةپدصر
شةثؤلان دةدا ئةستصر
·
بذوصنة هةموو وپات
زيندوو بؤتةوة ماپات
جةنطةي بانةمةأص هات
بةرةو کوصستان ضوو خصپات
·
ئةو ترؤثک و نشيوة
ئةو ياپ و خأ و شيوة
لة طوصن بةهةشت خةمپيوة
کص مةپبةندي واي ديوة؟


ترجمه :



رگبارها و باران‌‌هاي پياپي
و نفس نسيم بهاري
پوشش ستبر برف کوهساران را
بار ديگر آب کرد
·
دشت و دمن آراسته شد
کوه و صخره نقش‌ و نگار گرفت
مرداب‌ها و تالاب‌ها باز جان‌گرفتند
و گياهان خودرو از هر سو بردميدند

·
بنفشة زيباي خوشبو
بر لب جوي خودنمايي مي‌کند
درختان جوانه زد‌ه‌اند
و کشتزارهاي گندم و جو موج مي‌زنند
·
سوسن و بابونه و شقايق
در دامنه‌هاي سرسبز شکفته‌اند
آبشارها کف‌آلود و خروشانند
و برکه‌ها و آبگيرها سرشارند.
·

همه‌جا سرسبز است
دامها زندگي را از سرگرفته‌اند
موسم رفتن به ييلاق فرارسيده
و عشاير راهي کوهستان شده‌اند.
·
هرچه بلندي و پستي است
هرچه دامنه و گردنه و دره است
همانند بهشت آراسته شده است
چه‌کسي چنين سرزميني ديده‌است؟


__________________

sogand
05-26-2011, 16:05
خيري خودا __________________________________________________ __________ __________________________________________ شاعر : عزيز الي



لة ثةسني خؤشةويستي خوادا


ئةي خصــري خودا ، سوورطوپي بص‌خـاري مني تؤ*
ئةي بةختي کةوي ، خؤري شةوي تاري مني تؤ

خةلكي هةموو تـيـنـوون و تـراويـلکةية بـةشيان *
بــاخـي بـةبـةر و سصـبــةر و جــؤبــاري مـني تؤ

بـصـضارةيـة هــةرکـةس دپـي نـامــؤ لـة ئـةوين بـص *
لــةم سـةردةمـي نـامـؤيـي‌يـةدا ،‌ ضـاري مـني تؤ

سـةرمـةستم ودةربــةستي طــرص و بـةرطـري أص نيم *
بــاوي قــةدةمـم خـؤشـة کة وشيـاري مني تؤ

ســـةد أا بـــة‌ ثــةلامــاري بــةپا أصــکي زةوي بـــم *
بــؤ کــؤشـشـي أابــوونــةوة بـأيـاري مـني تؤ

بــا بــةردي أک و کـيــنـة لــة هــةرلاوة بــبــارص *
شـووشـةي دپـةکـةم ســاغــة کـة دپـداري مني تؤ

طــوص نــادةمــة زستــان کـة وپاتي سـأ و کـأ کـرد *
واتــةت طــوپـة ، زارت طـوپــة ، ‌طـوپـزاري مني تؤ


ترجمه :


موهبت الهي

اي موهبت ا لهي ، ،گل بي‌خار مني تو
اي بخت موافق ، خورشيد شب تار مني تو
ديگران تشنه‌اند و نصيبشان سراب است1
باغ پربار و سايه‌سار و جويبار مني تو
بيچاره‌است هركه دلش با عشق بيگانه‌است
در اين عصر بيگانگي چارة كار مني تو
سرمستم و ازدرشتي و ناهمواري راه غم ندارم
خوش گام برمي‌دارم چراكه هشيار مني تو2
بگذار از هرسو سنگ كينه و دشمني ببارد
آبگينة دلم در امان است زيراكه دلدار مني تو
گوشم بدهكار زمستان نيست كه افسردگي و خموشي مي‌آورد
كلامت گل است ، دهانت گل است ، گلزار مني تو
صدبار اگر از هجوم بلا نقش زمين گردم
باردگر برخاستن را ، عزم استوار مني تو

__________________

sogand
05-26-2011, 16:05
دياري ياران( ارمغان ياران)
ـــــــــــــــــــــــــ ـــــ ــــــــــــ شاعر:عزيز الي




درووني ثأ شؤر و تاسةم
هةوارطةي يادي يارانة
هةموودةم بة يادي ئةوان
هةرصمي دپ طوپبارانة




ياراني تامةزرؤي ضاکة
ئةوينداري جواني و ثاکي
ئةوانةي بصزار بوون لة شةو
باپيان طرت بةرةو أووناکي




ئةوانةي لة أصي باوةأيان
لة دنياي روون ضاويان ثؤشي
تاپ بوو لايانذياني ديلي
خؤشاوي هةرمانيان نؤشي




کاتص زستان هاتة زصدمان
داطيري کا بة يةکجاري
ياران بة سينةي ثأطوپيان
بةهاريان هصنا بة دياري




ياراني کؤض کردوو ئصستا
طةرضي بة أةنط لصمان‌دوورن
دانيشتووي مةپبةندي نوورن
هصزي هةناو، سؤماي ضاون



درون سرشار از شور من

گلگشت ياد ياران است
هردم از برکت ياد آنان
سرزمين دل، گلباران است
ياران شيفتة نيکي

عاشقان زيبايي و پاکي
آنها که از شب بيزار بودند
و به سوي نور پرواز کردند

آنها که در راه ايمانشان

نيروي جان و روشني ديدة مايند
زندگي باذلت به مذاقشان تلخ آمد

شربت جاودانگي نوشيدند

آنگاه که زمستان به خاک ما تاخت

و خواست که آنرا تسخير کند
ياران با سينه‌هاي پرگل خود
بهار را به ارمغان آوردند

ياران سفرکرده‌ ما اکنون
در سرزمين نور مسکن گزيده‌اند
اگرچه به ظاهر از ما دورند
چشم از خوشي‌هاي دنيا پوشيدند
__________________

sogand
05-26-2011, 16:05
شةوي عاشقان( شب عاشقان) ـــــــــــــــــــــــــ ـــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـ

جعفر رشادت


مةرهةمي زام و قةراري د‍پ بريندارانة شةو
خةپوةتي شيرين و جصذواني ئةويندارانة شةو

رازي عيشق و شةونمي فرمصسکي ضاوي عاشقة
ناپة و ئاهي دپي ثأدةردي دةروصشانة شةو

ضؤن نةطرييم من بة کوپ، شصواوة لصم أؤذ و شةوم
بؤ تةوافي أؤذي رووت شصواوة و سةرطةردانة شةو

خةرمةني ذينم بة بادا ضوو بة دةس هيجراني تؤ
من دةسووتصم و شةميش بؤ حاپي من طريانة شةو

شةوقي أوويي تؤية رووناکي دپي سةوداسةرم
بؤ تريفةي ماهي أووت ضةن بص‌سةروسامانة شةو

ترجمة:

مرهم آلام و قرار دلهاي خسته‌ است شب
خلوتي شيرين و ميعاد عاشقان است شب

راز عشق و شبنم ديدة دلشد‌گان
ناله و آه دل پردرد درويشان است شب

چگونه نگريم مني که روز و شبم را بازنمي‌شناسم
بهر طواف خورشيد روي توست که شب سرگردان است

خرمن هستي‌ام را هجران تو به دست باد سپرد
من مي‌سوزم و شمع نيز بر حالم مي‌گريد شب

شوق ديدار روي تو روشني‌بخش دل سودايي من‌است
بي‌ فروغ ماه رويت، جلوه و جلايي ندارد شب

__________________

sogand
05-26-2011, 16:05
به‌هاري هه‌وار( بهار در ييلاق) ـــــــــــــــــــــــــ ـــــ ـــــــــــــــــ
مرحوم حسين خوش‌آواز
(ازمنظومه‌خوانان مشهور منطقه)

خؤشة سؤزةي کوصستانص مال هاتؤتة لصنانص
دةطةپ طوأةي شةماپي نةرمة خوناوکة بارانص
تاوپ و رةشماپيان هةپدا لة نصو شؤرة بصذانص
دةنطي قومري و قناريان طةيية تةشقي ئاسمانص

خؤشة سؤزةي کويستاني ماپ دةضن بؤ هةواري
کيذ و کوأ حازر دةبن لة ثصش کؤض وکؤضباري
تاوپ و أةشماليان هةپدا لةنصو طوپ وطوپزاري
ئاونطي سةر سصوةأة وةکوو دانةي مرواري

ئةو کوصستانةي دةبيني هصند سوورة دةپصي بووکة
هةر لاخأصکي دةيبيني ثأ لة خونضة و طوپووکة
جصطاي بة ويسعةت کوصية مةيدان‌ضوغة و بةردووکة
لةبن سصبةري بي‌يان ئاوي زؤر سارد و سووکة

ترجمه:

خوش است نسيم کوهستان هنگامي‌که ايل در تدارک کوچ است
به‌همراه خروش باد شمال نم‌نم باران فرود مي‌آيد
سيـاه‌چـادرهـا بـرپـاشدند در منطقة «شوره بيژان»1
نغمـه‌ي و قمـري و قنـاري بـه اوج آسمـان مـي‌رود

خوش‌است نسيم کوهستان آنگاه که ايل راهي ييلاق مي‌شود
جوانان ايل حاضر و آماده‌اند و پيشاپيش کاروان راه مي‌‌سپارند
خيـمه و چـادررا برپا‌مي‌کنند در ميـان گل و گـلزار ييلاق
آنجاکه‌شبنم بر برگهاي شبدر همچون مرواريد مي‌درخشد

آن کوهستان زيبا را بنگر که چون عروسان آراسته‌ است
هر دره‌ و دامنه‌اي که مي‌بيني پراز غنچه وگلهاي رنگارنگ است
جاي باصفاتر مي‌داني کجاست؟ « ميدان چوغه»2 است و «بردوکه» 3

ـــــــــــــــــــــــــ ـــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــ ـــــــــــــــــــــ
1، 2 و 3 از مناطق ييلاقي جنوب و جنوب غربي استان آذربايجان غربي است

__________________

sogand
05-26-2011, 16:11
کانی

هه ر كاتی ده كه ومه بیری

وه كو روژانی جوانی

بو ساریژی زامه كانم

به ته نیا دیمه سه ر كانی

زوخاوی دل هه ل ده ریژم بو ورده شه پوله كانی

ئه م به سته یه بو ده خوینم به لاوه ك یا به گورانی

كانی كانی تو جیژوانی پریه كانی

تو ئایونه ی ئاسمانی

خونی جه رگی چیا سه خت و به ر زه كانی

خوزگا ئه وه ی من ده ی زانم توش بیزانی

كانی كانی

ده زانی بو زور دی مه لات؟

چون له لای تو به جی ماون جی پی كانی

كانی كانی

تو شاهیدی پشكوتنی ئه وینیكی ئا سمانی

قاتلی من له توی دا شورد په ن جه كانی

خونی دلم تكاوه نیو ئاوی كانی

به ده م دزه ی ئه وینه وه

ده مردم و نه م ده زانی

كانی كانی كانی كانی

ترجمه:


چشمه


هر زمانی بیادش می افتم

همچو روزگار جوانی

برای تسكین زخمهایم

تنهایی به سر چشمه می روم

درد دلم رو به دست موجهای كوچكش می سپارم

این شعر رو براش با دكلمه یا با آواز می خوانم

ای چشمه :تو میعادگاه فرشتگانی

تو آینه آسمانی

خون دل كوههای سخت و مرتفع هستی

ای چشمه : كاش آن چیزهای كه من می دانم تو هم می دانستی

چون جای پاهاش پیش تو به جا مانده

ای چشمه :

تو شاهد شكوفه دادن عشقی آسمانی بودی

قاتل من دستهایش را در توشست

خون دلم در درون آب چشمه ریخت

به همراه خنده عشق

میمردم و نمی فهمیدم

ای چشمه ای چشمه

[Only Registered Users Can See Links]

sogand
05-26-2011, 16:11
بةهةشتي من ئصران


شاعر: شهباز شاهين‌ثور

ئةي وپاتم ئصران ئةي بةهةشت و جصي شصران
عاشقي ناوي تؤم قورباني خاکي تؤم

دصتةدةر دةنطي يةکيةتي و أةهايي لة سينةي ئصمة
هةر دةمصنص لة أصبازي زةمان شوصنةواري مة

هةر تؤ ئاواتمي خاکي ثاکي ئصران
نووري ضاوي ئصمة خاکي ثاکي ئصران

أؤيي لةلامان شةوي أةشي نامرادي
دصتة دةر بؤني طوپ ، بؤني شادي

هةر لة سايةي تصکؤشاني بص‌وضان
ئةيثارصزين خاکي ثاکي نيشتمان

ترجمه:
بهشت من ايران
اي ميهنم اي ايران،اي بهشت و اي جايگاه شيران
عاشق نام توام، قربان خاک پاک توام

بانگ اتحاد و همبستگي از سينة ما بيرون مي‌آيد
ردّ پاي ما بر جادة زمان خواهدماند

تو اميد زندگي مني اي ايران، تو نور چشم مني اي ايران
شبهاي تيرة نامرادي طي شد

رايحة شادي و عطر گل در همه‌جا پيچيده‌است
با همت و تلاش بي‌وقفه و خستگي‌ناپذير خود

خاک پاک ميهن را از گزند دشمنان در امان مي‌داريم.


__________________

sogand
05-26-2011, 16:12
تامةزرؤي ديدار(مشتاق ديدار)

شاعر : عزيز الي

ياران تةطبيرص ، زامـم کـاري‌ية دةردي ئةمجـارةم ئةوينداري‌ية
کؤترة باريکة نصضيري بـاز بص هةرطيزناتوانص بفأص،دةرباز بص

باخي بةهةشتم ، روخساري تؤية ضاوم تامــةزرؤي ديداري تؤية
يـادي ثيرؤزت هـةر لـة دپـماية تا أؤذي دوايـي کـؤتايي ناية

بـص تؤ هـةناوم باخي بـص‌ئاوة طوپـي ئـاواتم سيس و ذاکـاوة
ضاوم لـة أصذنةي بةزةيي تؤية بةسيةتي خةزان وادةي ضرؤية

ترجمه:
ياران چاره‌اي! زخم من كاريست چراكه درد م اين‌بار،درد عشق است
كبوتري‌كه به چنگ شاهين افتاده‌است نه مجال پروازش هست نه راه گريزي!

باغ بهشت من ، رخسار توست ديدگانم مشتاق ديدار توست
ياد متبرك تو مونس دل من است وتا روز بازپسين همراه اوست

بي يادت دلم باغ تشنه‌اي خواهد‌شد بي يادت گل اميدم خواهد پژمرد
چشم اميدم به باران رحمت توست پس پاييز مرا بهار پرشكوفه‌ گردان


__________________

sogand
05-26-2011, 16:12
جصذنانة

شاعير: حةمدي

طوپزارصکي ض أةنطينة دنيا سثي و سةوز و شينة
لاولاو وةنةوشة و نةسرينة زووکة بدة جصذنانةکةم

تصکي مةدة سةيرانةکةم

نةغمةي نةسيمي سةحةرة زةمين بةهةشتي ثأشؤرة
عالةم خةمي لة دپ دوورة جارص بدة جصذنانةکةم

ئةوسا وةرة سةيرانةکةم

أصحانة و ميناضنينة شةست‌ثةأ خةريکي ثةرذينة
هةر أؤذي وا أوذي ذينة زووکة بدة جصذنانةکةم

تصکي مةدة سةيرانةکةم

ترجمه: فارسي

چه گلزار رنگارنگي جهان سفيد و سبز و آبي است
نيلوفر است‌وبنفشه و نسرين عيدانة مرا بده
گلگشت مرا برهم مزن
نغمة نسيم سحر است زمين بهشت پرشور است
غم از دل عالم دور است اکنون بده عيدانه‌ام
آنگاه با من به گلگشت بيا
مردم ريحانه و گل مي‌چنند گل صد‌برگ به دور خود پرچين مي ‌کشد
امروز روز خوش زندگي است عيدانة مرا زود بده
گلگشت مرا برهم مزن

__________________

sogand
05-26-2011, 16:12
سةر و ماپ ( سر و سامان)
برگرفته از ديوان شاعر و عارف کرد: وفايي
بپص ثصم طوپي بةهاري
لة تؤ تا بة‌کةي جودا بم ‌

وةرةوة بة شةرتي جاران
أؤذص سةدجارت فيدا بم

سةري من فيدات عةزيزم
وةرة زيز مةبة لةسةر دپ

سةرة وا ثابةندي تؤية
دپة ماپي تؤية تا بم

من و ثةندي وردة داوت
من و بةندي زولفي خاوت

بة کةمةندي تؤوة بمرم
خوشترة نةوةک أةها بم

نةخؤشي دوو ضاوي کاپم
هةقي خؤمة طةر بناپم

وةرة سا دةواي دپم کة
لة دووريت طةلص بص‌حاپم
ضي‌ ترت لةسةر بطصأم

نةماوة نة سةر نة ماپم
شةوتاريک و أصطة باريک

ترجمة : فارسي

بگو اي گل بهاري
از تو تا كي جدا باشم

بيا تا به رسم هميشه
هر روز فداي تو گردم

سر من فداي تو اي عزيز
بيا و بر سر دل از من مرنج

سر كه خود پايبند توست
دل نيز از آن تو تا آن‌دَم كه هستم

من و افتادن در دامهاي تو
من و گرفتاري دربند زلف تو

وه كه مردن در كمند تو
خوشتر از بي‌تو رها زيستن!



بيمار دو چشم بيمار توام
ناله‌هايم بي‌سبب نيست

پس بيا و دلم را تسكين ده
كه از دوري تو بس دردمند است

بگو ديگر چه فداي تو كنم
نه سري مانده است و نه‌ساماني

شب تيره است و راه ناهموار
منم و انتظار طلوع چراغ جمال


__________________

sogand
05-26-2011, 16:12
طوپي سوور


ئةي طوپي سوور ئةي كؤطاي نوور
دپ دةأفصني نزيك و دوور!

ئةي طوپي ئاپ ،رووطةي هةستم
رةنط و بؤنت دةكا مةستم.

ئةي طوپي طةش، ثةري‌شصوة
شةونم لة إأووت خاپي زصوة!

ئةي نموونةي جواني و ثاكي
تؤ ثرشنطي ياري تاكي...


گل سرخ

اي گل سرخ ، اي خرمن نور
دل مي‌ربايي چه نزديك باشي، چه دور!

اي گل شاداب ، اي نوازشگر احساس
رنگ و بوي تو مرا مست مي‌كند.

اي گل خوشرنگ، اي پري‌سيما
بر چهره از شبنم خال سيمين داري!

اي مظهر زيبايي و پاكي
تو فروغي از جمال يار يگانه‌اي...

__________________

sogand
05-26-2011, 16:12
مةلي هيوا ( ثرندة اميد)


شاعر: جعفر رشادت

ئةوا ئيمشةو بة يادي تؤ لة ضاوان خوصن دةبارصنم

بة‌بص وةسپت لة لانةي دپ مةلي هيوا دةتارصنم


طوپم تاکةي بة خاري خةم بريندار بص هةناوي من

بپصي جارص بکةي ساأصذ دپ و جةرطي بأاوي من

ثةلاماري شةثؤلي شةو طةرووي تاسةم دةتاسصنص

مةطةر هةوداي کةمةندي تؤ لة طةرداوا دةرمبصنص


ترجمه :

امشب به ياد تو از دو ديده خون مي‌فشانم
بي تو ، مرغ اميد به آشيان دل راه ندارد

گل من تا کي درون من از خار غمت زخمدار باشد
بود آيا بر زخم دل من مرهم عنايتي بگذاري؟

پنجة موج شب ، گلوگاه شوقم را مي‌فشارد
مگر رشتة کمند تو مرا ازين گرداب رهايي دهد.

__________________

sogand
05-26-2011, 16:13
شعر کردی با ترجمه فارسی

شیعری كوردی کانی

هه ر كاتی ده كه ومه بیری
وه كو روژانی جوانی

بو ساریژی زامه كانم
به ته نیا دیمه سه ر كانی
زوخاوی دل هه ل ده ریژم بو ورده شه پوله كانی
ئه م به سته یه بو ده خوینم به لاوه ك یا به گورانی
كانی كانی تو جیژوانی پریه كانی
تو ئایونه ی ئاسمانی

خونی جه رگی چیا سه خت و به ر زه كانی
خوزگا ئه وه ی من ده ی زانم توش بیزانی كانی كانی
ده زانی بو زور دی مه لات؟
چون له لای تو به جی ماون جی پی كانی

كانی كانی

تو شاهیدی پشكوتنی ئه وینیكی ئا سمانی
قاتلی من له توی دا شورد په ن جه كانی
خونی دلم تكاوه نیو ئاوی كانی

به ده م دزه ی ئه وینه وه
ده مردم و نه م ده زانی

كانی كانی كانی كانی


*** ترجمه لفظ به لفظ فارسی

چشمه

هر زمانی بیادش می افتم
همچو روزگار جوانی
برای تسكین زخمهایم
تنهایی به سر چشمه می روم
درد دلم رو به دست موجهای كوچكش می سپارم
این شعر رو براش با دكلمه یا با آواز می خوانم
ای چشمه :تو میعادگاه فرشتگانی
تو آینه آسمانی
خون دل كوههای سخت و مرتفع هستی
ای چشمه :
كاش آن چیزهای كه من می دانم تو هم می دانستی

چون جای پاهاش پیش تو به جا مانده

ای چشمه :
تو شاهد شكوفه دادن عشقی آسمانی بودی
قاتل من دستهایش را در توشست
خون دلم در درون آب چشمه ریخت
به همراه خنده عشق
میمردم و نمی فهمیدم
ای چشمه ای چشمه

sogand
05-26-2011, 16:13
[Only Registered Users Can See Links]


شير كو بي كس

دشت گندم شعر / شعر كردي و برگردان متن فارسي


متن شعر كردي


من ناوم خه‌ونه

من ناوم خه‌ونه
خه‌لكی ولاتی ئه‌فسوونم
باوكم شاخه و
دایكم ته‌مه
من له سالیكی مانگ كوژراوو، له مانگیكی هه‌فته كوژراوو
له روژیكی سه‌عات كوژراودا
دوای شه‌ویكی پشت كوماوه‌ی هه‌وراز به كول
به‌ره‌به‌یانیكی زامدار
له شه‌فه‌قیكی كه‌سكه‌وه
وه‌ك گزنگیكی خویناویی كه‌وتمه خواری و
داگیرسام و بووم به مومیك
گر به مل و
بووم به پرسیك
ده‌م به هاوار


من كیلگه‌ی گه‌نم و جوی شیعر بووم

من كیلگه‌ی گه‌نم و جوی شیعر بووم
دایكیشم بارانی په‌له‌دان
من به‌ردی ناو لانكه‌ی شاخی بووم
دایكیشم نیشتمان
من كرمی ئاوریشمی قوزاخه‌ی به‌هره بووم
دایكیشم ده‌ره‌ختی برك و ژان
من جه‌سته‌ی مه‌لیكی سپی بووم
دایكیشم ئاسمانی وه‌ك قه‌تران
من خه‌و بووم و دایكم سه‌رم
من كه‌رویشك و ئه‌و نزار بوو
من جولانه و ئه‌و لقی دار
من هه‌ناسه و دایكم سنگ بوو
ئه‌و قه‌فه‌ز و من كه‌وه‌كه‌ی
من چیروك و ئه‌و شه‌وه‌كه‌ی.

برگردان شعر به فارسی: نامم خواب است

اسم من خواب
از دیار افسون
پدرم قله و
مادرم مه.
زاده به سالی ماه مردار، ماهی هفته مردار و روزی ساعت مرده‌ام
بعد شبی آبستن به باد
بعد شبی كوژپشت و كوهستان به دوش
در بامدادی رنجور و زخم بر تن
از شفقی تارو تنگ
چون تیری خونین به زمین افتادم و
شلعه‌ور شدم و چون مومی روشن
آتش به گردن
شدم پرسشی
لب به فریاد

برگردان شعر به فارسی:دشت گندم شعر

من دشت گندم شعر بودم
مادرم باران رحمت
من سنگ درون گهواره‌ی كوهستان‌اش
مادرم سرزمین
من پیله ابریشم چرخ بهره بودم
مادرم درخت درد و رنج
من تن پرنده‌ای سپید
مادرم آسمان
من خواب و مادرم سرم
من خرگوش و او چمنزار
من تاب و او شاخه درخت
من نفس و مادرم سینه
من كبك و او قفس
من روایت و وی شب تارش...



__________________

sogand
05-26-2011, 16:13
شعری از شاعر نام دار کرد (هژار) ([Only Registered Users Can See Links] om%2Fpost%2F46)


وتم: زانی ک چه ن ساڵه دڵم لاێ تو به جی ماوه



وتی: ئه م دڵه بێ ناو‌‌‌ه هنی تووه ک بێ خاوه




وتم سوتانت نه دیوه ک ئه م به زه ت به سه ر لێوه



وتی:سوتان ک بو یاره تۆ بۆچی ره نگت په ریوه







ترجمه:




گفتم:میدانی که چند سال است دلم کنار تو به جا مانده؟



گفتا:این دل بی نام و نشان دل توست که خواب ندارد؟




گفتم:سوختن را ندیده ای که خنده بر روی لب داری



گفتا:سوختن که برای یار است، تو برای چه رنگ پریده ای؟


__________________

sogand
05-26-2011, 16:13
وه ره ..... هيمن
[Only Registered Users Can See Links]


هيمن

وره يارم وره اي تازه يارم وره استيره كه ي شو گار تارم



وره اي شاپري بالي خيالم وره اي شو چراي روناكي مالم


وره اي خج وره اي خاتو زينم وره با بژن و بالا كه ت ببينم


وره با دامري آوات و تاسه م وره با بسكه كت لا دا هنا سه م

وره اي نو نمامي باخي ژينم وره با بژن و بالاكه ت ببينم


وره سور با له سه ر واده و بليني وره كرد به و مه كه پيمان شكيني

وره يارم وره اي تازه يارم وره استيره كه ي شوگاري تارم

وره ماچم ديه ماچي خدايي كه بيزارم له ماچي سينمايي

ترجمه
وره(بیا)

بيا اي يار من اي يار تازه من بيا اي ستاره شبهاي تار من


بيا اي شاه پر بال خيالم بيا اي شبچراغ روشن خانه ام


بيا اي خاتوزين(داستان مم وخاتو زين مانند ليلي و مجنون مي باشد)


بيا اي خاتو زين من بيا تا قد و بالاي زيبايت را ببينم


بيا تا آرزو و حسرت من فرو بنشيند بيا تا گرمي نفسهايم موهاي ترا از چهره كنار بزند


بيا اي نهال كوچك باغ زندگي من بيا تا قد و بالاي زيبايت را ببينم


بيا وبر سر عهد و پيمانت باش بيا مانند كرد ها مرد باش و پيمان شكني نكن


بيا اي يار تازه من بيا بيا اي روشنايي شبهاي تار من

بيا به من بوسه اي خدايي بده كه از بوسه هاي سينمايي بيزار هستم


__________________

sogand
05-26-2011, 16:14
وره يارم .....
وره يارم وره اي تازه يارم وره استيره كه ي شو گار تارم
وره اي شاپري بالي خيالم وره اي شو چراي روناكي مالم
وره اي خج وره اي خاتو زينم وره با بژن و بالا كه ت ببينم
وره با دامري آوات و تاسه م وره با بسكه كت لا دا هنا سه م
وره اي نو نمامي باخي ژينم وره با بژن و بالاكه ت ببينم
وره سور با له سه ر واده و بليني وره كرد به و مه كه پيمان شكيني
وره يارم وره اي تازه يارم وره استيره كه ي شوگاري تارم
وره ماچم ديه ماچي خدايي كه بيزارم له ماچي سينمايي
ترجمه شعر
وره(بيا)
بيا اي يار من اي يار تازه من بيا اي ستاره شبهاي تار من
بيا اي شاه پر بال خيالم بيا اي شبچراغ روشن خانه ام
بيا اي خاتوزين(داستان مم وخاتو زين مانند ليلي و مجنون مي باشد)
بيا اي خاتو زين من بيا تا قد و بالاي زيبايت را ببينم
بيا تا آرزو و حسرت من فرو بنشيند بيا تا گرمي نفسهايم موهاي ترا از چهره كنار بزند
بيا اي نهال كوچك باغ زندگي من بيا تا قد و بالاي زيبايت را ببينم
بيا وبر سر عهد و پيمانت باش بيا مانند كرد ها مرد باش و پيمان شكني نكن
بيا اي يار تازه من بيا بيا اي روشنايي شبهاي تار من
بيا به من بوسه اي خدايي بده كه از بوسه هاي سينمايي بيزار هستم


__________________

sogand
05-26-2011, 16:14
به هار هاته وه...


بهاري شادي وبشارت ده گريته وه
چراي روناكي ديسانيش هه ل ده بيته وه
ته نيا له بو هيچ كسيش كه سه ر ناميني
له دواي هه ر شوي تاري روژ ده بيته وه

مژده ياران بهار ديته وه

كراسي زرد و سور كيژان ده كه ن له به ريان
ده ست ئه ده ن به ده ست يه كتر دوست و ده زگيران
تي كرا دينه ده ر له مال برا و كچه جيران
ئه مجار به دليكي خووش ئه چن بو سيران

مژده ياران بهار ديته وه

با و زوقم له سه ر لوتكه ي كيوان ناميني
به و جيگايه كه و به قاسپه قاسپ ده خويني
بو لبول و قمري له سه ر دار خوي ده نويني
به چريكه يان بي ده نگي زستان ئه شكيني

مژده ياران بهار ديته وه
مژده ياران بهار ديته وه

ترجمه
بهار شادي و بشارت برمي گردد
چراغهاي روشنايي دوباره روشن مي شوند
براي هيچ كس اندوهي نمي ماند
بعد از هر شب تاريكي بي شك سپيده مي است

مژده ياران بهار مي آيد

دختران دوباره لباسهاي زرد و سرخ مي پوشند
دلداران دوباره دستهاي همديگر را مي گيرند
دختران و پسران با هم از خانه خارج مي شوند
و با دلي خوش به گشت و گذار مي پردازند

مژده ياران بهار مي آيد

سرما و باد سرد ازقله كوهها ناپديد مي شود
كبكها در آنجا دوباره به نغمه سرايي مي پردازند
بلبل و قمري بر سر شاخه درخت نمودار مي شوند
و با صداي نغمه آنها سكوت زمستان مي شكند
مژده ياران بهار مي آيد

منبع: جي ژوان ([Only Registered Users Can See Links] g.ir%2F)

__________________

sogand
05-26-2011, 16:14
ئه گه ر خه مي نان ليم گه ري....


له ده سته گه رمه كاني تو
كه مندالي ئه ول گوانه ي ناو باوشمن
چيها قصه م ده وي بيكه م
ئه گر خه مي نان ليم گري


له مهرباني بي دريغي گياني تو
مسيحي دايك اي خوره تاو
به سازيكي بي كوتايي كه هر تويي
ئه من نه غمه له سه ر نه غمه سرود ئه ليم
ئه گه ر خه مي نان ليم گه ري


كاني ئاويگ له ناو دلتا و
ئاو پرژينگ له ناو ده ستا
خوره تاويگ له نيگاته و
فرشته ايگ له كراستا
له ئينسانيگ كه هه ر تو بي
چيها قصه م ده وي بيكه م
ئه گه ر خه مي نان ليم گه ري
ئه گه ر خه مي نان ليم گه ري


ترجمه:

ازدستهاي گرم تو
كودكان توامان آغوش خويش
سخن ها مي توانم گفت
غم نان اگر بگذارد.

نغمه در نغمه درافكنده
اي مسيح مادر، اي خورشيد!
از مهرباني بي دريغ جانت
با چنگ تمامي ناپذير تو سرودها مي توانم كرد
غم نان اگر بگذارد.
***
رنگ ها در رنگ ها دويده،
اي مسيح مادر ، اي خورشيد!
از مهرباني بي دريغ جانت
با چنگ تمامي نا پذير تو سرودها مي توانم كرد
غم نان اگر بگذارد.
***
چشمه ساري در دل و
آبشاري در كف،
آفتابي در نگاه و
فرشته اي در پيراهن
از انساني كه توئي
قصه ها مي توانم كرد
غم نان اگر بگذارد

شاملو

sogand
05-26-2011, 16:14
من خه لکی.....

من ناوم خه‌ونه
خه‌لكی ولاتی ئه‌فسوونم
باوكم شاخه و
دایكم ته‌مه
من له سالیكی مانگ كوژراوو، له مانگیكی هه‌فته كوژراوو
له روژیكی سه‌عات كوژراودا
دوای شه‌ویكی پشت كوماوه‌ی هه‌وراز به كول
به‌ره‌به‌یانیكی زامدار
له شه‌فه‌قیكی كه‌سكه‌وه
وه‌ك گزنگیكی خویناویی كه‌وتمه خواری و
داگیرسام و بووم به مومیك
گر به مل و
بووم به پرسیك
ده‌م به هاوار


من كیلگه‌ی گه‌نم و جوی شیعر بووم
دایكیشم بارانی په‌له‌دان
من به‌ردی ناو لانكه‌ی شاخی بووم
دایكیشم نیشتمان
من كرمی ئاوریشمی قوزاخه‌ی به‌هره بووم
دایكیشم ده‌ره‌ختی برك و ژان
من جه‌سته‌ی مه‌لیكی سپی بووم
دایكیشم ئاسمانی وه‌ك قه‌تران
من خه‌و بووم و دایكم سه‌رم
من كه‌رویشك و ئه‌و نزار بوو
من جولانه و ئه‌و لقی دار
من هه‌ناسه و دایكم سنگ بوو
ئه‌و قه‌فه‌ز و من كه‌وه‌كه‌ی
من چیروك و ئه‌و شه‌وه‌كه‌ی.

برگردان شعر به فارسی:

اسم من خواب
از دیار افسون
پدرم قله و
مادرم مه.
زاده به سالی ماه مردار، ماهی هفته مردار و روزی ساعت مرده‌ام
بعد شبی آبستن به باد
بعد شبی كوژپشت و كوهستان به دوش
در بامدادی رنجور و زخم بر تن
از شفقی تارو تنگ
چون تیری خونین به زمین افتادم و
شلعه‌ور شدم و چون مومی روشن
آتش به گردن
شدم پرسشی
لب به فریاد


من دشت گندم شعر بودم
مادرم باران رحمت
من سنگ درون گهواره‌ی كوهستان‌اش
مادرم سرزمین
من پیله ابریشم چرخ بهره بودم
مادرم درخت درد و رنج
من تن پرنده‌ای سپید
مادرم آسمان
من خواب و مادرم سرم
من خرگوش و او چمنزار
من تاب و او شاخه درخت
من نفس و مادرم سینه
من كبك و او قفس
من روایت و وی شب تارش...


__________________

sogand
05-26-2011, 16:15
ئیواره یه وا ....
ئيواره يه وا هه لگره سا گوزه يي تازه
ريي كاني قوبان مونتظيري جلوه نازه


به رده ر گه كه تان قيبله ي روي ئه هلي نيازه
ئيواره يه وا هه لگره سا گوزه اي تازه


چه ن جوانه به رو مغريب ئه چي زه رده ئه دا ليت
پرشنگي خشل ئه بلق ئه كا دوري به ري ريت


روژي ده مي كه ل حاضره بو بو پيشكه شي به ر پيت
ئيواره يه وا هه لگره سا كوزه اي تازه


ئيواره يه وا ده ر كه وه سا جوانه كچي دي
ئه ي وردي قصه و به سته ي گشت كور گه لي سه ر ري


سوتاوي جوانيتن هه مو كي كوري كي بي
ئيواره يه وا هه لگره سا گوزه اي تازه


وه ك سويسكه برو ئاسكه نيگاي چاوي ره ش و مست
پر ئيشوه بچرخينه ئيتر هيچ مه به ده ربست


چه ن مال ئه رمي چه ن شل ئه بي هيزي دل و ده ست
ئيواره يه وا هه لگره سا گوزه ي تازه


وه ختي كه ئه چي چه شني نه سيم له نجه به رو مال
ئه گريجه ي ته ر پخشه له سه ر كولم و خه ت وخال


شه ريانه شه مال پنجه له سه ر ره نگي گه ش و ئال
ئيواره يه وا هه لگره سا كوزه ي تازه


ترجمه : فارسی


هنگام عصره كوزه ي ابتو بردار
راه چشمه "قوبان"منتظر ناز راه رفتن توه


جلو در خونه تون قبله دلهاي پر نيازه
عصر شده كوزه ابت رو بردار


چقدر زيباست هنگام عصر كه نور افتاب بهت خورده
و تلا لو رنگارنگ پولك هاي روي پيرهنت


افتاب هم واسه قربوني شدن جلو پات حاضر شده
عصره كوزه ي ابتو بردار


عصر شده بيا بيرون اي دختر زيباي ده
اي ورد حرفها و شعر هاي همه پسراي سر راه


همه در حسرت زيبايي تو ان
عصر شده كوزه ابت رو بردار


مثل كبك خرامان راه برو و اون چشماي سياه مثل اهوتو
بچرخون و اصلا فكر نكن كه


چند تا خونه دل وخراب ميكني يا چند قلب و دل از تپش مي ايسته
عصر شده كوزه ابتو بردار


وقتي كه مانند نسيم با ناز وادا برمي گردي خونه
موهاي خيست روي گونه ها و صورتت پخش ميشه


باد شمال با دستاش رو رو سرخي گونه هات رو نوازش ميكنه
عصر شده كوزه ابت رو بردار.


منبع: کرد وکردستان

__________________

sogand
05-26-2011, 16:15
ئالار نگین

والاره نگین پیروز و خوه ش ته هلبیزم دی چم ب مه ش
تو سه ر ملی خورتی كوردا تو ناو سه دان یه ك روژا گه ش
ئالاتی ره نگی تو بناوی ده نگی تو
بناوی ده نگی تو نیشانا جه نگی تو
ئه ی خورتی كوردا سلاوی لیت بی
ئا لاتی ره نگی تو بناوی ده نگی تو
نیشانا جه نگی تو , ئه یكه چی كوردا سلاوی لیت بی
ئیرومه تو كریه همبیز, روژه ك وی بی تو بكم ریز
تو سه ربانا و هیوانا , روژا شادی ته خه م و خه ی
كه سكر سور وزه ر, ئیستیر و گه و هه ر
نیشانا زافه ر, ئه ی خورتی كوردا سلاوی لیت بی
كه سكر سور وزه ر, ئیستیر و گه و هه ر
نیشانا زافه ر, ئه ی خورتی كوردا سلاوی لیت بی
ئا لاتی ره نگین پیروز و خوه ش ته هلبیزم دی چم ب مه ش
تو سهر ملی خورتی كوردا تو ناو سه دان یه ك روژا گه ش
ئالاتی ره نگی تو بناوی ده نگی تو نیشانا جه نگی توئه ی كه چی كوردا
سلاوی لیت بی

ترجمه فارسی

ای پرچم رنگین , پیروز و شاداب
ترا در آغوش فشرده و اهسته راه خواهم پیمود
تو بر شانه های جوانان شجاع كرد
بعد از مدت ها , روزی خواهی درخشید
تو پرچم رنگینی
تو پر آوازه ای
تو نشانه نبری , ای جوان كرد درود بر تو
تو پرچم رنگینی
تو پر اوازه ای
تو نشانه نبردی , ای دختران شجاع كرد درود بر شما
اكنون تو راجمع كرده ام در جلد گذاشته ام روزی فرا خواهد رسید كه ترا بر خواهم افراشت
بر بامها و بر ایوانها , در روزهای شادی ترا میگسترانم
سبز و سرخ و سفیدی , تو گوهر و ستاره ای
نشانه پیروزی هستی ای دختر كرد درود بر تو باد
تو پرچم رنگینی تو پر اوازه ای
تو نشانه نبردی ای جوان كرد درود بر شما باد

sogand
05-26-2011, 16:15
شعر کردی به نام « چاوه روانی» به معنی انتظار ([Only Registered Users Can See Links] com%2F2008%2F05%2F20%2Fkurdish-poem-2%2F)



[Only Registered Users Can See Links]



تا که ی بنالیم بو تو گیانا تا که ی بسوتیم

ئه ی بریارت وا نه بو فه رموت من روژی هه ر دیم

زستان وا رویی به هاریش هات تو هه ر نه هاتی

ژهری تالی چاوه روانیت دامی تو له جیاتی

ئه ی تو خو نازانی ده ردی چاوه روانی

تا چه ن به ئازاره برک و اش و ژانی

گیانا بو نه هاتی عازیز ([Only Registered Users Can See Links] com%2F)بو نه هاتی نه تپرسی هه والم اش و مه رگه ساتی

شه و نیه ئه گه ر جاری خه ونت پیوه نه بینیم

وا ئه زانم له باوشم دای له سه ر سه رینم

که چاو هه ل دینم ([Only Registered Users Can See Links] com%2F)گیانا بالای به رزت نابینم

دوباره ده م سوتینی اش و زامی برینم

گیانا که م زو وه ره نازدارم زو وه ره به س جاری بت بینم گیانم بو خوت به ره

ترجمه لفظ به لفظ فارسی

تا کی بنالم جانا تا کی بسو ([Only Registered Users Can See Links] com%2F)زم

ای که فرموده بودی من روزی می آیم

زمستان اینچنین رفت و بهار هم آمد اما تو نیامدی

در ([Only Registered Users Can See Links] com%2F)عوض زهر تلخ انتظار را به من چشانیدی

تو که نمی دانی درد انتظار را

نمی دانی که چقدر تلخ است زخم و رنج دردش

جانا چرا نیامدی، عزیزم چرا نیامدی نپرسیدی احوالم را، دردم را، رنجم را

شبی نیست تو ([Only Registered Users Can See Links] com%2F)را یک بار در خواب نبینم

گمان می کنم در آغوشم هستی ، کنار من نشستی

اما وقتی چشمانم را باز می کنم قد رعنای تو را نمی بینم

دوباره می سوزاند من را ([Only Registered Users Can See Links] com%2F)درد و رنج زخمم

جانان من زود بیا نازنینم زود بیا تا برای یک بار هم که شده ببینمت ، جانم را بگیر و برای خود ببر


__________________

sogand
05-26-2011, 16:16
ترجمه‌ی شعری از (نالی) (کردی به فارسی)/ «بی تو» ([Only Registered Users Can See Links] Fforum-f49%2Ftopic-t2254.htm%233145)


نه مردم من ئه گه ر ئه مجاره بی تو

نه چم، شه رت بی، هه تا ئه م خواره بی تو

ده روونم خالییه، وه ک نه ی ده نالی

هه واریکی چ پر هاواره بی تو

بیناییم کویره، هه لنایی به رووی که س

موژه م یه ک یه ک ده لیی بزماره بی تو

هه موو ئه غزایی نالینم ده نالی

سه راپام میسلی موسیقاره بی تو

قه سه م به و شه ربه تی دیداری پاکه ت

شه رابم عه ینی ژه هری ماره بی تو

له کن تو خار و خه س گولزاره بی من

له کن من خه رمه نی گول خاره بی تو

له کن من با وجوودی ناس و ئه جناس

که سی تیدا نییه ئه م شاره بی تو

هه تا توم ئاشنا بووی، ئاشنام بوون

ئه میستا موو به مووم ئه غیاره بی تو

هه موو روژی له تاو هیجرانی ئه مسال

ته مه ننای مردنی پیراره بی تو

له حه سره ت سه روی قه ددت چاوی " نالی"

دو جوگه، به لکو دوو رووباره بی تو

ترجمه: فارسی


نمردم من اگر این بار بی تو

زندانی از خود خواهم ساخت تا خود را در آن حبس کنم بی تو

قلب‌ام خالی است از هر شادی و

همچون نی فریاد پر غمی بر می‌آورد بی تو

چشمان‌ام دیگر کسی را نخواهد دید بمانند کوران

پلک‌هایم انگار میخ‌های طویل آسیاب بادی‌ست بی تو

ذره‌ذره‌ی وجودم ناله برآورده

انگار سازی‌ست که تنها ناله بر می‌آورد بی تو

قسم به آن تلاقی دیدارت که همچون شربتی پاک در وجودم ریخت

شراب‌ام دیگر زهره‌ماری‌ست بی تو

از برای تو خار و خس گلزار است بی من

از برای من خرمنی از گل خاری‌ست بی تو

از برای من این همه شلوغی و هیاهو

انگار شهری‌ست خالی از همه بی تو

وقتی تو بودی، همه بودن

اما حتی موهایم با هم بیگانه‌اند بی تو

هر روز از درد جدایی امسالت التماس مرگ پارسالم بی تو

از حسرت سرو قدت چشمان "نالی"

دو جوی آبی که نه بلکه دو رودباریست بی تو




__________________

sogand
05-26-2011, 16:16
کردی لاتین

?got ez golim ka behna te

?got ez ciyame ka berfate

?got ez kanime ka ava te

?got ez darim ka siya te

?got ez hevalim ka pirsa te hevale

گفتی:من گلم. کجاست بویت؟(رایحت)


گفتی:من کوه هستم. کجاست برفت؟


گفتی:من چشمه هستم. کجاست آبت؟


گفتی:من درخت هستم.کجاست سایه ت؟


گفتی:من دوست هستم.کجایی ای

دوست؟(حالم را نمی پرسی)


iro disa tu hati bira min kul u xem

dorami civiyan.

iro disa tu hati biramin ciya hejiyan

gul giriyan.

be te nabe jiyan ro zarin.



باز امروز تو به یادم افتادی. غم وغصه ها اطرافمو گرفتند


باز امروز تو به یادم افتادی.کوه ها لرزیدند گل ها گریستند.

بدون تو زندگی نمیشه.



__________________

sogand
05-26-2011, 16:16
بۆ تۆ

من ده زانم زرده خه نه ی
سه ر لێوت چه ند جوانه
به ڵام
هه ر گیز نه م دیوه
بزه ی ئه م لێوانه
ئاخر ئازیزه که م
تۆ لێم ونی
تۆ دیار نی
تۆ ته نیا خۆ شه ویستی
خه یاڵاتی دلی شکاوی منی
تۆ ونی خۆ شه ویستم
تۆ ته نیا مانای هه ست بزوێنی
شێعری منی
به ڵام ئازیزه که م
تۆ ئه زانی
هه رچه ند که نات بینم
به ڵام ده نگی خه نده ت
ئه بزوێنێ
دڵی سڕم
.................................................. .......... .......................

برای تو

خنده هایت
رو لبات چند شیرینه
اما
هرگز ندیدم لبخندهایت را
آخه نازنینم
تو گمشده منی
تو ناپیدایی
تنها عشق
خیالات دل شکسته منی
تو گمشده منی
تو تنها معنی واقعی
شعر منی
نازنینم
هیچ می دانی
هر چند که ناپیدایی
اما دل شکسته ام می گوید
می آید صدایی.

کارزان

sogand
05-26-2011, 16:16
روسم ( روستم)


[Only Registered Users Can See Links]



وَ یاد ا و روﮊَه تا ج وَ زال سَنیْ (به یاد ا ن روزی که تاج را ازدست زال گرفتی)

گِلیمْ پوشْ کِردی، پوسِ بورْ کَنی (لباسی مانند گلیم پوشیدی و پوست ببر را دراوردی )

فِدایْ ناوِدْ بامْ صاحِبْ زورُ و رَخْشْ، بورِ بیَنْدیش شیرِ دِلْ نَلَخْشْ روسَم (ای صاحب زور و رخش شیر شجاع و ببر نترس فدایاسمت شود)

فِدایْ ناوِدْ بامْ صاحِبْ زورُ و رَخْشْ، بورِ بیَنْدیش شیرِ دِلْ نَلَخْشْ (ای صاحب زور و رخش شیر شجاع و ببر نترس فدایاسمت شود)

پوسِ بورِ رَزْمْ بپوشَ نَوَرْ (لباس رزمی را که از جنس پوست ببر است بپوش)

ران بِنْیَهْ رِکاوْ رَخْشِ تَکاوَر (پایت را در رکاب رخش تکاور بگذار )



[Only Registered Users Can See Links]




اَشْکَبوسْ راگِیْ مِیدانْ کَرْدَنْ بَر (اشکبوس راه میدان را در پیش گرفت)

وَسوزْ مَپِرْ سُ هَوایْ پیلَهْ تَنْ (با تمام وجود همرزم خود را جستجو می کند)

اَشْکَبوسْ راگِیْ مِیدانْ کَرْدَنْ بَر (اشکبوس راه میدان را در پیش گرفت)

وَسوزْ مَپِرْ سُ هَوایْ پیلَهْ تَنْ (با تمام وجود همرزم خود را جستجو می کند)

وِه رِزِهْ نَخاوْ کِیْ وَخْتِ خاوَهْ (رستمبلند شو نخواب الان کی وقت خوابیدن است)

وِه رِزِهْ نَخاوْ کِیْ وَخْتِ خاوَهْ (رستم بلند شو نخواب الان کی وقت خوابیدن است)

وَخْتِ دارُ وداینْ اَفراسیاوَه ن (وقت به دار کشیدن افراسیاب است)

وَخْتِ دارُ وداینْ اَفراسیاوَه ن (وقت به دار کشیدن افراسیاب است)



[Only Registered Users Can See Links]



سِپاهیْ بورِزجانْ کََردی سَرْ نگونْ (سپاه برازجان را سرنگون کردی )

زنون جادو قَلْتانی وَ خون (زنون جادوگر را در خون غلتاندی)

سیه خورشه زَنگی شای تَرْزین سُوار وِه شُو وسپاسانش کَردی تارُ ومار (شبانه سپاه خورشه زنگی که سوار کار خوبی بود را تارومار کردی )

سیه خورشه زَنگی شای تَرْزین سُوار وِه شُو وسپاسانش کَردی تارُ ومار (شبانه سپاه خورشه زنگی که سوار کار خوبی بود را تارومار کردی )

لَسَرْ تا وَه پا سیا بَرْگِمِهْ (سر تا پا سیاه پوشیدم)

لَسَرْ تا وَه پا سیا بَرْگِمِهْ (سر تا پا سیاه پوشیدم)

بی دوس قِرْچَهْ قِرْچْ ریشِیْ جَرْگُمِهْ (در فراق دوست ریشه دلم در حال سوختن است)


[Only Registered Users Can See Links]



لَهْ تاوِ دوریتْ دِل بی قَرا ره ن(دلم به خاطر دوریت بیقراره)

بینایی دیدِ م جَهْ خَفَهْ تْ تارِه ن(از غم دوریت چشمانم تار شده)

بینایی دیدِ م جَهْ خَفَهْ تْ تارِه ن (از غم دوریت چشمانم تار شده)

روسَم وَه فدای رَخْشِ گُلْگونِتْ (رستم فدای رخش گلگونت شوم)

ایرانی تَه نیا وه توش هَن اومید (ایرانی فقط به تو امید داره)

جای ئومیدشان مه که نا ئومید (امیدشان را نا امید نکن)
__________________

sogand
05-26-2011, 16:16
لِیْلِی مِن تونی تا وِ رویِ مَردَنْ

لیلی من تویی تا مردن



ده رمانِ زامان، دَرده گه یْ کاریم (درمان دردهای زخم کاریم)


هامْ رازِ نالَه یْ ، شُوان بی داریم (همراز ناله شبهای بیداریم)



راحَتی جَستی مِیْنَتْ بارَگَم (آرامش جان محنت بار من)


مَرحمِ سینه یْ پِر ژِه خارَگم (تسکین دل پر ز خار من)


آیْ را حَتی جَستی مِیْنَتْ بارَگَم (آرامش جان محنت بار من)


مَرحمِ سینه یْ پِر ژِه خارَگم(تسکین دل پر ز خار من)


کُوا لِیْلی، نیا لِیْلی، چیا لِیْلی (کجاست لیلی، لیلی نیست، لیلی رفته)


خیال دُ وِیْ تُاو نیشْتَنِ وَ جَرْگَم (فکر وخیال تو ناگهانی بر دل من نشست)


وَه دوریتْ قَسَمْ ، رازیمُ وَ مَرْگَم (به دوریت قسم به مرد نم راضیم)


هی چه مانمَ رﻳﮊاوْ، روخسارَم زرْدَه ن له داخِ یارانْ پیرانِمُ کَردَنْ (چشمانم مانند ریجاب است"نام رودی در یکی از مناطق کرمانشاه" رخسارم زرد است غم یاران پیرم کرده است)


آیْ شَرطِِمْ شَرطیوَنْ، مَجْنونْ شَرط کَردَ ن (عهد من همان عهدیست که مجنون بسته)


لِیْلِی مِن تونی تا وِ رویِ مَردَنْ(لیلی من تو هستی تا زمان مردن)


کُوا لِیْلی، نیا لِیْلی، چیا لِیْلی (کجاست لیلی، لیلی نیست، لیلی رفته)


__________________

sogand
05-26-2011, 16:17
داییک

بلند به‌ژنا له سه‌ر چئ‌نگئ چیانێئازێز داییكێ، غه‌ریبا ناڤ دیانێ
تو داییكا هه‌رچئ ئه‌رمان هه‌رچئ ده‌نگێ
له‌ڤا ده‌ریایئ وه تووفان نه‌هه‌نگێ

هه‌دوورا هه‌رچئ داییكئ بایدا لاوێ
ئارئ پاك مای ژه زه‌رتشت ئه‌لاوێ

داییك هێلێن وه‌تالێ دڵ وه ئارێ
له هه‌ر‌چئ فه‌سلی بئ باران ده‌بارێ

داییك رووناهیا چاڤئ‌نه پایێ
تو ئاخر به‌رگا ژه دیرووكئ مایێ

داییك ئالا وه‌ به‌ژن هین وه پئ یێ
سا هه رچئ داییك چاڤ له رئ تو رئیێ

بڵورێن داییك ئیرو دڵ وه ژانن
بڵورێن هیلكێ وه تال بزانن

بروسكا ئاسمان هیجاندئ دززین
گوریفا سه‌وری ته داییك سا خوه زین

داییك ئشكه‌ستئ مه‌رخا فه‌ك وه خوینێ
نه‌قلئ لاچینێ له حه‌بسئ ده‌خویینێ

داییك وه ده‌رد بئ‌ویژ خانئ كه‌لمیشێ
له‌ڤا یوردئ غه‌ریب فكرئ مه بكشێ

له ناو ده‌نگی برینه هه‌ر چئ به‌خشێ
ناڤێ ته ئه‌ز ده‌بیم ئازیز وه ره‌فشێ

داییك ئه‌رمان ده‌بین ئه‌رمان دیسا تئ
چیایئ گوڵ لئ بوی خه‌رمان دیسا تئ

داییك وه پئ بمێن رئ ئاڤره‌شێن كه
كوراسێ یووسوفی هانین تو بێن كه

*********

وه لات ساته را كه‌نعانه ئازێز جان
چاڤئ گیشتئ ویدا پانه ئازێز جان

وه‌ره رئ‌كووچئ وه‌ندا بووی وه رئ كه
چیان ژه رئ هلێن هێلێنئ چئ كه

هێلێنئ قه‌وسئ له مێڤان وه به‌هار كه
وه ره ره‌فشئ زه‌مینئ له مه پار كه


• • •

ترجمهء شعر مذکور به فارسی؛


بلند قد سر تیغ کوهستانی


عزیز مادری غریب میان مادرانی


تو مادر هر چه آرزو هر چه صدایی


در این دریای طوفانی نهنگی


آرزوی هر چه مادر پسر از دست داده ای


آتش پاک مانده از زرتشت شعله ای
مادر آشیانه خالی دل آتشی
به هر چه فصل بی باران است میباری
مادر روشنایی چشمهای بیداری
تو آخرین برگ از تاریخ مانده ای

مادر پرچم بلند و هنوز افراشته ای
برای هر چه مادر چشم به راه تو راهی
لالایی بگو مادر امروز دلها دردمند هستند
لالایی بگو گهواره را خالی بدان

صاعقه ای که آسمان را تکان داد دزدیدند
گلوگه صبر تو را برای خود رشته کردند
مادر شکسته سرو دهن خون آلود هستی
قصه لاچین را در حبس می خوانی
مادر با تمام درد بگو به خان کلمیشی
در این سرزمین غریب فکری برای ما بکش
در میان آواهای هر چه خواننده است
اسم تو را می گویم عزیز و زیبا هستی

مادر آرزو می گوید آرزو باز می آید
کوه گل در آن رویش کرده خرمنی باز می آید
مادر سر پا به ایست راه را آب و جارو کن
پیراهن یوسف را آوردند تو بویش کن
سرزمین برای تو کنعان است عزیز جان
چشم تمام آنها بیدار است عزیز جان
بیا کوچ گم شده را راه به راه کن
کوهها را از سر راه بردار آشیانه را درست کن

آشیانه پاییز را برای مهما نها بهار کن
بیا زیبایی زمین را بین ما تقسیم کن

sogand
05-26-2011, 16:17
شعر کردی به نام « چاوه روانی» به معنی انتظار

تا که ی بنالیم بو تو گیانا تا که ی بسوتیم
ئه ی بریارت وا نه بو فه رموت من روژی هه ر دیم

زستان وا رویی به هاریش هات تو هه ر نه هاتی

ژهری تالی چاوه روانیت دامی تو له جیاتی

ئه ی تو خو نازانی ده ردی چاوه روانی

تا چه ن به ئازاره برک و اش و ژانی

گیانا بو نه هاتی عازیز بو نه هاتی نه تپرسی هه والم اش و مه رگه ساتی

شه و نیه ئه گه ر جاری خه ونت پیوه نه بینیم

وا ئه زانم له باوشم دای له سه ر سه رینم

که چاو هه ل دینم گیانا بالای به رزت نابینم

دوباره ده م سوتینی اش و زامی برینم

گیانا که م زو وه ره نازدارم زو وه ره به س جاری بت بینم گیانم بو خوت به ره

ترجمه لفظ به لفظ فارسی

تا کی بنالم جانا تا کی بسوزم

ای که فرموده بودی من روزی می آیم

زمستان اینچنین رفت و بهار هم آمد اما تو نیامدی

در عوض زهر تلخ انتظار را به من چشانیدی

تو که نمی دانی درد انتظار را

نمی دانی که چقدر تلخ است زخم و رنج دردش

جانا چرا نیامدی، عزیزم چرا نیامدی نپرسیدی احوالم را، دردم را، رنجم را

شبی نیست تو را یک بار در خواب نبینم

گمان می کنم در آغوشم هستی ، کنار من نشستی

اما وقتی چشمانم را باز می کنم قد رعنای تو را نمی بینم

دوباره می سوزاند من را درد و رنج زخمم

جانان من زود بیا نازنینم زود بیا تا برای یک بار هم که شده ببینمت ، جانم را بگیر و برای خود ببر

sogand
05-26-2011, 16:18
كه ده لین

كه دلین ئه مرو ده شت و كیو شینه
چه نده مه لبه ندی ئیمه شیرینه
بچوره سه ر گردی یاره ببینه
له جیهاندا , گولیكی ره نگینه
زه مز مه ی بولبولی به هارانی
وورده بارانی ژیر ده وارا نی
نه شئه ی به زمی سه ر چنارانی
ووشكه سوفی ئه خاته گورانی
ئه و ده مه ی روژ ئه گاته ئیواره
رو و بكه ره شاخی گویژه بنواره
عه ر شی په رو ه ردگاری لی دیاره
دامه نی و ه ك به هه شتی ئاواداره

ترجمه فارسی

میگویند
كه میگویند امروز دشت و كوه سبز است
چقدر میعاد گاه ما شیرین است
به قله (یار بینه ) صعود كن
كه در جهان گلی رنگین است
زمزمه بلبل بهارانش
نم نم باران ریز
عشوه گری برگهای بالای چنار بر اثر وزیدن نسیم
صوفی متعصب را به آواز خواندن و جنب و جوش میاندازد
وقتی كه غروب فرا میسرد
به طرف كوه (گویژه) برو ببین
كه عظمت طبیعت از انجا پیداشت
دشت و دمن ان همچون بهشت پر آب و سبز و خرم است

sogand
05-26-2011, 16:18
چيه‌مه‌ل تو دو خوم شه‌راو ده‌ر به‌سياگن

خياليان دلخوه‌شيه‌وو
دياريان سه‌رخوه‌شي
ـــــــــــــــــــــــــ ـــــ ــــــــــــــــــــــــ
تا ئي ده‌ره وازه رۆ وه بازارنه‌كه‌م
ئه‌ر مردمه ئه‌ر ژيامه خوه‌م ژارنه‌كه‌م
ئي رووژگه نه‌شكنم ئه‌گه‌ر سه‌درووژووگ
تا وه قه‌ن ليو ساقي ئفتارنه‌كه‌م
ـــــــــــــــــــــــــ ـــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــ
ترجمه
چشمهاي تو دو خم شراب دربسته اند
خيالشان دلخوشي است و
ديدارشان سرخوشي
ـــــــــــــــــــــــــ ـــــ ـــــ
باوجود اين درگاه به هيچ بازاري نمي روم
برايزنده ماندن از كسي تمنا نمي كنم
روزه دار مي مانم اگر صد روز ديگر هم بگذرد
تا باشيريني لبهاي ساقي افطار كنم

__________________

sogand
05-26-2011, 16:18
تاج ئاساره‌ئ دارشياگه وو


گيس رشانگه‌سه‌وو شانيه‌ل شه که ت و ته‌كياگ زه‌مين

بالا پوش ده واران

خشت خشت گيان شووردگه و

گه‌رمه‌شين وا شئوه‌ئ شيوانگه

وه چينه یل تيژ ک ده جامه‌‌ك ئاوکه فتگه



رويائ‌ل خۆنالین



دياره گوپ رنيه مانگ



ماسي بۆچگ قرمزده حه‌وزمردگه

ـــــــــــــــــــــــــ ـــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــ ـــــــــــــ

ترجمه ی اول از صفربیگی



تاج ستاره از سرش افتاده وموهایش روی شانه ی زمین ریخته اند

چنان خیس اشک استکه گویی باران را پوشیده



باد


شیون می کندو


آب


موج بر میدارد


رویاهایش زخم می خورند-


ماه


با صورتخراشیده


به ماهی قرمزمرده درحوض می نگرد.



__________________

sogand
05-26-2011, 16:18
كه‌پوو هه‌م نۆن كي هاوه‌ت ، دلم پر ده غه‌مه ئمشه‌و
نه ئاساره ٬ نه مانگ دۆنم ، هه‌وا تووز و ته‌مه ئمشه‌و

كۆوه و زار و زه‌مين نالن ، ده جۆرئ ئاسمان وارن
سه‌ره‌و رئش غه‌م و داغم ٬ نيه‌زانم هه‌م چه‌مه ئمشه‌و

كه‌پوو هاتم نه‌هاته‌و و ته‌رفئ‌‌‌‌تونه ئيل ئاواره‌م
غه‌م هه‌رچگ سيا به‌خته ده ئي ملكه جه‌مه ئمشه‌و

خيالم پۆك و خاپۆره ، وجاخ و كوانگم كوره
بنووره‌ئ شاره چۆ چووله ، خه‌راوه‌ئ بئ شه‌مه ئمشه‌و

زه‌مين گيژه‌وو زه‌مان ماتل ، چريكه‌ئ ئاسمان ها گل
ده شين شا گۆل شارم شنه‌ئ وائ ماته‌مه ئمشه‌و

كه‌پوو وينه‌ئ خوروو ئاوس ده خۆنه ئاسمانم هه‌م
زه‌مين له‌رزئ ، زه‌مان له‌رزئ ، دلم وينه‌ئ به‌مه ئمشه‌و

چيه‌مم واران خۆنه‌وو دل غه‌زه‌ل ئۆش به‌زه‌ينامه‌م
ده ئي داغ گرانه‌ي هه‌ر چگه بۆ‌شم كه‌مه ئمشه‌و

كه‌پوو گيرم ، نه ركنم هه‌س ك ده‌رچم ٬ نيشه ئلگه‌ردم
ده هه‌ر جي پا بنه‌م ليله‌و لكه‌و ليجه‌و له‌مه ئمشه‌و

ـــــــــــــــــــــــــ ـــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــ ـــــــ

ترجمه ی فارسی غزل

قاصدک باز از که خبر آورده ای؟ ٬ دلم لبریز غم است امشب
نه ستاره ای می بینم و نه ماهی ٬ هوا را گرد و غبار گرفته است امشب

کوه ٬دشت... زمین می نالد و همانند آسمان ( غم ) می بارند
و من لبریز داغ و دردم نمی دانم این چه حالی است که امشب دارم

قاصدک هرچه می اید بد بیاری است و بس ٬ پراکنده است ایل آواره ام
امشب این دیار سرشار از غم همه ی سیاه بختهای جهان است

خیالم خالی و خاکستر ٬ اجاق خانه ام کور
نگاه کن کسی نمانده است ٬ شهر خرابه ی بی چراغی بیش نیست

زمین گیج و زمان وامانده است ٬ ناله های آسمان در هم می پیچند
در غم هجران شاه گل شهرم طوفان ماتم می وزد امشب

قاصدک اسمان من همچون غروبی است که آبستن خون است
زمین می لرزد ٬زمان می لرزد ٬ دلم بسان بم شده است امشب

باران خون می بارد از چشمهای من ٬ دلم از رنجنامه ام غزل می گوید
از این داغ گران هرچه بگویم باز هم کم گفته ام امشب

قاصدک گرفتارم ٬ نه پای رفتن دارم و نه راه برگشتن
هر جاکه پا می گذارم تار و سخت و سرازیری است و سربالایی



__________________

sogand
05-26-2011, 16:19
ترجمه چند شعر از ماموستا شیرکو بیکه س ([Only Registered Users Can See Links] ofile%2Fblog%2Fone%2Fusername%2Ftuohid%2Flogid%2F5 59741%2F%25D8%25AA%25D8%25B1%25D8%25AC%25D9%2585%2 5D9%2587%2B%25DA%2586%25D9%2586%25D8%25AF%2B%25D8% 25B4%25D8%25B9%25D8%25B1%2B%25D8%25A7%25D8%25B2%2B %25D9%2585%25D8%25A7%25D9%2585%25D9%2588%25D8%25B3 %25D8%25AA%25D8%25A7)



۱
برف گفت :
ساده مثل من بنویس
آنگاه که آب شدی به اعماق برو
و در سرزمین شعر
دریا ها رابیافرین
دریاچه ها را
۲
تمام چراغ ها روشن اند امشب
و خانه تاریک است
چرا برنگشتی !؟
* * ‌*
تمام چراغ هاخاموش اند امشب
و خانه اما روشن . . .
آیا تویی که برگشته ای !؟
۳
بر جاده باریک دفترم روزی
شعری سیاسی و شعری عاشقانه به هم رسیدند
و من می دیدم
اولی که سخن میگفت
آتش از پیکرش میپرید
و دومی
پرتو نور ماهی عسلی !
۴
رودی پرسید : چه ای ؟
گفتم : ماهی ام . . . شیرکو بی که سی که ماهی شده است .
- از کدام رود ؟
- شعر
- و این رود اگر خشک شود ؟
- در آن ِ لحظه می میرم .
۵
باران همیشه زیبانیست
اما همیشه باران است
درختان جنگل همه زیبا نیستند
اما همیشه درخت اند
بندگان خدا
پرنده های او
واحشامش
همه زیبا نیستند !
و شعرهای من . . .



__________________

sogand
05-26-2011, 16:19
سه‌ربازی وون



[Only Registered Users Can See Links]



که وه‌فدی، ده‌چیته شوینی،

بو سه‌ر گوڕی سه‌ربازی وون، تاجه گولینه‌ییک دینی.
ئه‌گه‌ر سبه‌ی
وه‌فدیک بیته ولاتی من
لیم بپرسی

کوانی گوری سه‌ربازی وون

ده‌لیم گه‌وره‌م

له که‌ناری هه‌ر جوگه‌یی

له سه‌ر سه‌کوی هه‌ر مزگه‌وتی

له به‌ر ده‌رگه‌ی هه‌ر مالی

هه‌ر که‌نیسه‌یی

هه‌ر ئه‌شکه‌وتی

له سه‌ر گابه‌ردی هه‌ر شاخی

له سه‌ر دره‌ختی هه‌ر باخی

له‌م ولاته

له‌سه‌ر هه‌ر بسته‌ زه‌مینی

له‌ژیر هه‌ر گه‌زه‌ ئاسمانی

مه‌ترسه‌! که‌میک سه‌ر داخه‌و

تاجه‌گولینه‌که‌ت دانی!



ترجمه:




سرباز گمنام


هنگامی که نماینده‌ای، جایی،
سر مزار سرباز گمنامی می‌رود، تاج گلی با خود می‌برد.
اگر فردا
نماینده‌ای به سرزمین من بیاید
از من بپرسد
مزار سرباز گمنام کجاست
جواب می‌دهم سرورم
در کنار هر نهری
بر سکوی هر مسجدی
دم در هر خانه‌ای
هر کنیسه‌ای
هر غاری
بر سر صخره‌ی هر کوهی
بر روی درخت هر باغی
در این سرزمین
بر روی هر قطعه‌ای از زمین
در زیر هر تکه‌ای از آسمان
نترس! کمی سرت را پایین بنداز و
تاج گلت را بگذار!





__________________

sogand
05-26-2011, 16:19
مرگ
شاعر : لطيف هلمت


همه مي ميرند
بعضي با بيماري
بعضي از ترس
با اتومبيل
از خوشي
با سيل
با گلوله
در زندان
با زهر
و ...
اما عشق تو
عشق مرا مي كشد
اي سرزمينم!

sogand
05-26-2011, 16:20
شعر
شاعر : عبدالله پشيو


هر روز
بيش تر از ديروز
شعر را دوست مي دارم
زيرا كه شعر
زيبا روي مردديست
هرروز قرار ملاقات مي گذاريم
يا دير مي آيد
يا هرگز نمي آيد.
«صداي راديو و زنگ خيابانها»
انگار اعتصاب كرده بودم
و خيابان ها، دلتنگ
ردپاهايم را تا خانه مي گرفتند و
پياده برمي گشتند
راديو را كه روشن كردم
خيالم با خلاصه اخبار
ستاره ها را مي چيد
انگار در ادامه اخبار بود
كه دهان گرسنگان به كندوي عسل رسيد
اتاقم را ترك كرده بودم
و در پياده روها
انسان و سگ را ديدم
كه در يك بستر داشتند خواب مي ديدند


__________________



[Only Registered Users Can See Links]

sogand
05-26-2011, 16:20
مرگ
شاعر : لطيف هلمت


از همان روزهاي كودكي
چيزهاي بسياري آ مو ختم :
از درخت ،
ايستادن زير باران بي قرار شهرم .
از جويبار ،
راه سپردن با دستي سرشار گل و نان .
از رنگين كمان ،
عاشق كردن جهان به خويشتن .
از آفتاب ،
رخنه در ديوار تاريكي .
من
من از ابر آموخته ام ،
چگونه در ستيغ بميرم
تا زمين ،
هميشه لبريز گل باشد.

sogand
05-26-2011, 16:20
اگر يك بار ديگر بازگردم
شاعر : عبدا... پشيو

اگر يك بار ديگر باز گردم ،

صبح ها ،
مثل بره اي نو رسيده ،
ميان ساقه هاي سبز غلت خواهم خورد ؛
علف هاي سبز را سير سير خواهم جويد و
ساق پاهايم را
در شبنم سرد خواهم شست.
اگر باز گردم ،
مثل سمور ،
از درخت هاي گردو بالا خواهم رفت .
پاره ابري خواهم شد و
بر مزارع سبز مي چرخم .
به كردار بيد ،
بر چشمه ها و
صخره ها ي ساحل خواهم چميد .
اگر ديگر بار باز گردم ،
دقت خواهم كرد
سنبله چگونه زرد مي شود ،
انار و سيب چگونه مي رسند ،
پرنده ها لانه هايشان را چگونه ...
چگونه مي سازند و
چه سان جوجه هايشان پر در مي آورند.
آه
اگر يك بار
فقط يك بار ديگر باز گردم.
خوب نگاه خواهم كرد
پرستوهاي مهاجر
روي سيم هاي برق در چه هيئتي صف مي كشند .
رودخانه ها
از كجا مي آيند و
به كجا مي روند .
باور كنيد
در بازگشتم
از هر چشمه ايي
جرعه اي آب مي نوشم و
چنان چون مادرم
آن ها را در آغوش خواهم كشيد .
در هر غاري
شبي
سر بر بالين صخره اي خواهم نهاد .
اگر باز گردم ،
لال ها را زبان آتشين هديه خواهم داد ،
پرندگان بي بال را
شهبال آتش خواهم بخشيد .
اگر باز باز گردم
ديگر نمي گذارم
جوانان وطنم گل را
براي گلدان مرده ي ميز بچينند.
به آن ها ياد خواهم داد ،
وقتي به ميعادگاه مي روند ،
گل را بر سينه ي يارانشان بياويزند ،
پيش از آن كه در آغوش گيرندشان .
آه
اگر يك بار ديگر باز گردم
اگر باز گردم
رفقاي مسكوي چشم آبي ،
به من ياد داده اند ،
بدون شيريني به هيچ خانه اي نروم .
گهواره هاي نرم و زيبا براي كودكان بسازم و
در جشن تولدشان -كه ندارند- شركت كنم
و به جاي شمع ،
انگشتهايم را بر افروزم .
اگر باز گردم
اگر باز
اگر...


__________________

sogand
05-26-2011, 16:21
ترانه آزادی
شاعر: لطیف هلمت


همه چیزم را از من بگیرید..
اما تورا به خدا سوگند
قبل از اینکه مرا بمیرانید
بریزید بر روی قلبم
مشتی از خاک وطنم را..


همه چیزم را از من بگیرید..
تمام استخوانهای تنم را
یک به یک
با کلبتین در آورید..
اما تورا به خدا سوگند
مبادا که بشکنید
از این سرزمین
شاخه‌ درختی را..


همه چیزم را از من بگیرید
موهای تنم را
تار به تار در آورید و
همچون ریسمانی آن را ببافید و
جانم را بگیرید..
اما تورا به خدا سوگند
مبادا که بسوزانید
سنگی را
از این سرزمین ...


__________________



[Only Registered Users Can See Links]

sogand
05-26-2011, 16:21
ديوانه


شاعر : شيركو بيكس

پرنده ها
تنها به خاطر آبي آسمان
به پرواز در نمي آيند
سرچشمه ها
تنها براي آواز رودخانه ها به جوشش در نمي آيند
درختان
تنها براي نشان دادن
كاكل شاخه هاي جوان
سايه نمي اندازند
برف
تنها به خاطر زمستان و غرش بهمن
نمي بارد
اسب تنها براي
ركاب زدن سوار و شل كردن افسار نمي دود
نسيم نيز
به خاطر رقص درختان بر نمي خيزد
تو هم
به خاطر نام شير كو بي كس نيست
كه اين ديوانه را مي پسندي


__________________

sogand
05-26-2011, 16:21
شعر ويرانه
شاعر : شيركو بيكس



كلمه‌ را كاشتيم
براي آنكه در دشتها
فردا برويد!
واژه را با باد در‌آميختيم
تا در آسمان
حقيقت پرواز كند!
شعر را ركاب سنگ كرديم
تا در كوهها
تاريخي نو قيام كند!
ام‍ّا دريغا...دريغ!
دشتها را چنان برگي سوزانديم
آسمان را قفس كرديم و
كوهها را ترور...
بدين‌گونه شعر نيز
اينك به ويرانه‌اي سوخته مبدل گشته است


__________________

sogand
05-26-2011, 16:21
تناسخ
شاعر : شيركو بيكس


اگر در روزي توفاني بميري
بسا كه روحت در تن ببري حلول كند
اگر در روزي باراني بميري
بسا كه روحت در بركه‌اي حلول كند
اگر در روزي آفتابي بميري
بسا كه روحت در انعكاس پرتويي حلول كند
اگر در روزي برفي بميري
بسا كه روحت در تن كبكي حلول كند
اگر در روزي مه‌آلود بميري
بسا كه روحت در دره‌اي حلول كند
اما بدين‌گونه كه مي‌بينيد:
من زنده‌ام و
شعر برايتان مي‌خوانم
با اين همه دير زماني است
روحم در تن كردستان حلول كرده است

sogand
05-26-2011, 16:21
نقاش
شاعر : سينا عليمحمدي


پيش از اين درخت
رنگ سبز را
در چشمانت آب داده‌ام
والا‌ّ چه فرقي مي‌كرد؟!
اين تابلو از من باشد
يا جادوگري كه
لبخند زني را دزديد
و با كمي دموكراسي
انداخت در دهان اين مردم
كه شام آخرشان باشد
...
حالا برگرد
دوباره نگاهم كن
رنگهاي رفتة دنيا
در چشمانت قشنگ مي‌ماند


__________________

sogand
05-26-2011, 16:21
كمين
شاعر : شيركو بيكس


(توفان هماره در كمين بود)
برگي تمامي اسرار درختش را مي‌دانست
پيوند ميان او و تالاب و نجواهاي شبانه
پيوند ميان او و پرنده و نامة مزرعه و
آمد و شد شعاع و حركت ميان واژه و
غروب در جنگل.
پيوند ميان او و مهتاب
پيوند سايه او و پسرك چوپان و
ني‌لبك‌اش
(زمستان هماره در كمين بود)
دانه‌اي شن هم
راز جويبار در سينه‌اش بود
رازو ريشه‌ها
راز او و زلف گياه و
راز او و رخسار دخترك چوپان و
راز او و سر‌چشمه
(سيلاب هماره در كمين بود)
توفان هجوم آورد
سيل هجوم آورد
برگ بر تخت شاخه و
شن بر بستر آب
هردو كشته شدند
اما هيچ‌كدام
راز عشق را نگشودند

__________________

sogand
05-26-2011, 16:22
نوشتن
شاعر : شيركو بيكس


آن‌گاه كه با ساقة تاكي بنويسم
تا كه برخيزم
سبد كاغذم از خوشة انگور پر شده است!
يك‌بار با سر بلبلي نوشتم
برخاستم... ليوان دم دستم لبريز از نغمه بود
روزي با بال پروانه‌اي نوشتم
برخاستم... سر ميز و تاقچة پنجره‌ام
لبريز از گل بنفشه بود
زماني هم
كه با شاخه گياه دشت انفال و حلبچه بنويسم
همين كه برخيزم...مي‌بينم:
اتاقم، خانه‌ام، شهرم، سرزمينم
همه آكنده از جيغ و داد و
از چشم كودكان و
از پستان زنان


__________________

sogand
05-26-2011, 16:22
شعري از سينا عليمحمدي

بسيار مي‌گذرد
تا از خودت عبور مي‌كني
به دختران نوبالغ خيره مي‌شوي
و جايي
شايد
كنار شكسته‌هاي پنجره
ساده‌لوحي‌ات را
تشييع مي‌كني!
خيال مي‌‌كني نمي‌فهمم
يك م‍ُشت خورشيد
ريخته‌اي روي برفها
اصلا‌ً رد پاهايم را برمي‌دارم
مي‌برم بالاي ا‌ِورست


آبروي تو كه هيچ
خورشيد را مي‌برم!

__________________

sogand
05-26-2011, 16:22
شعري از : فرهاد پيربال


تو همچون موسيقي
مانند رويا
مثل زمان
چونان آرامشي ،
هرگز نميتوانم با تو درآميزم !
حريصانه به خود ميفشرمت
ميبوسمت
ميبوسمت
اما چرا هنوز هزاران فرسخ
هزاران سراب فاصله
بين دستهاي تشنه من و
شيريني چشم هاي آبي توست ؟


__________________

sogand
05-26-2011, 16:22
چشمه

هر زمانی بیادش می افتم
همچو روزگار جوانی
برای تسكین زخمهایم
تنهایی به سر چشمه می روم
درد دلم رو به دست موجهای كوچكش میسپارم
این شعر رو براش با دكلمه یا با آواز میخوانم
ای چشمه :تومیعادگاه فرشتگانی
تو آینه آسمانی
خون دل كوههای سخت و مرتفع هستی
ای چشمه : كاش آن چیزهای كه من می دانم تو هم می دانستی
چون جای پاهاش پیش تو به جا مانده
ای چشمه :
تو شاهد شكوفه دادن عشقی آسمانی بودی
قاتل من دستهایش را در توشست
خون دلم در درون آب چشمه ریخت
به همراه خنده عشق
میمردم و نمی فهمیدم
ای چشمه ای چشمه



__________________

sogand
05-26-2011, 16:22
بارگه‌ی خه‌م

کوله بار غم

شعر از: احمد محمد

ترانه از :ناصر رزازی

‌ بارگه‌ی خه‌مم هه‌ڵگرت و هاتمه‌وه‌ بۆ شاره‌که‌م
کوله بار غمم را برداشته و سوی دیار خود آمدم

هاتم به‌ره‌و دییاری شه‌نگی که‌س و کاره‌که‌م
دیار سرسبز و خرم پدرانم

بۆ باوه‌شی به‌ سۆزی دایکه‌ دڵ سووتاوه‌که‌م
سوی آغوش گرم و پرسوز مادر داغدیده­ام

تاکوو بزانێ چه‌نده‌ به‌ سۆیه‌ ئازاره‌که‌م
تا مادر بداند چقدر درد من کشنده است

هاتووم وه‌کوو شه‌ماڵێک چڵ و گه‌ڵا بدوێنم
آمده­ام تا چون باد شمالی با گل و گیاه سخن بگویم

پاییزی غه‌رێبی دڵ به‌ جارێک هه‌ڵوارێنم
و یکباره برگ­های زرد پاییز غربت دل را فروریزم

که‌ من نمه‌ی باران بم، ئێوه‌ش ئاوێنه‌ی باخمن
اگر من نم نم باران باشم شماهم آینۀ باغچۀ من هستید

هه‌رچه‌نده‌ لێتان دوور بم هه‌نسک و ئاهی ناخمن
اگرچه از شما دورهم باشم ولی بازم هق­هق و آه درون من هستید

دڵم پرسه‌ خانه‌یه‌ سه‌رم به‌فری زستانه‌
قلبم آرمگه غمهاست وسرم چون برف از درد سپید گشته

هه‌میشه‌ خه‌م له‌ چاوما باڵاترین میوانه‌
غم همیشه والاترین مهمان چشامه

وه‌ک باڵنده‌ی لانه‌واز ته‌ره‌و بێ ناونیشانم
مثل پرندۀ رانده شده از لانه، من نیز از کاشان خویش بی نام ونشان رانده شده­ام

چه‌ن شیرینه‌ که‌ ده‌ڵێم من خه‌ڵکی کوردستانم
چقدر شیرین است آنگاه که می گویم من اهل کردستانم




__________________

sogand
05-26-2011, 16:23
ترانه : پیی بلین
به او بگوئيد
زیاد اسعد
پیی بلین تو خوا که ­سی روژی هه زار جار
بهش بگین تورا به خدا کی مثل من روزی هزار بار

ناوی توی له سه ­ر لیوه به گریان و زار
اسم تو با گریه و زاری رو لبهاشه

پیی بلین ئاشقی کم شیت و سه­ رگه ­ردان
بهش بگین عاشقی دیونه و سرگردانم

چاوه ­ریمه روژ و شه ­و له کوچه­ و کولان
روز و شب تو کوچه ها چشم براهم

پیی بلین به ­سه ­رهاتم کرا به چیروک
بهش بگین سرنوشتم داستان شده

هه ­موو خه ­لک ده ­زانن منم مال ویران
و همۀ مردم میدانند این منم که خونه ام خراب شده

پیی بلین هه­م وو عاله ­م پیی بلین هه­ مو دونیا پیی بلین
بهش بگین همه مردم و همه دنیا بهش بگین

پیی بلین له هه ­ر کوچه­ و دیوارو ده ­روازه­ی شار
که در هر کوچه و دیوارو دروازۀ شهر

ناوی ئه ­وه که نوسراوه به خوینی منی هه ­ژار
اسمه اونه که با خون من بیچاره نوشته شده

پیی بلین له هه ­ر لایه هه ­وری ده­ کاته باران
بهش بگین هر طرف ابری که میباره

ئه ­وه منم ده ­بارینم فرمیسکی ئازار و ژان
این منم که اشک درد و آزار میبارانم

پیی بلین دلدار­یکم به شه ­و ته ­نیا ئه ­مینم
بهش بگین که من دلداری هستم شبها تنها میمونم

به یادی ئه ­و هه ­زار شیعری ئاشقانه ئه­ خوینم
و به یاد او هزار شعر عاشقانه میخونم

پیی بلین روژی دادی ده ­مرم سه ­ر ده ­نیمه ­وه
بهش بگین یه روز میاد میمرم و سر رو خاک میزارم

به یادی ئه ­و به هه ­ناسه ­ی گه ­رمی ئه ­و ده­ ژیمه ­وه
اما با یاد اون و با نفس گرمش عمر دوباره می­یابم

پیی بلین که له من ئاشقتر کییه!؟
بهش بگین کی از من عاشقتره!؟

وه ­کو من دیوانه­ و شه ­یداتر کییه
مثل من دیونه و شیداتر کییه

ئه­ گه ­ر ئه ­و ولاتی په ­نای ئاشقانه
اگه اون سرزمین پناه عاشقانه

کی وه­ ک من کوردیکی بی مال و جییه
کی مثل من یه کُرد بی خونه و بی­پناهه


__________________

sogand
05-26-2011, 16:23
عزيز دلم و تمام وجودم
خوشه­ ویستی دلمو و هه­ مو ژینم

فکرم را مشغول کرد و دلم را شکست و زخمیش کرد
بیری منی به خوی گرتو و دلمی شکاندو برینداری کرد

به من ظلم کرد و ناراحت و غمگينم ساخت
زولمی لیم کردو ره­ نجاندمی

آزارم ميده ، دلم را ریش، و روحم را خسته مي کنه
ئازارم ده ­دا، دلم بریندارو ره ­نجاوم ده­ کا

اگر شب ها به خاطرش بيدار بمانم و به او فکر کنم
ئه­ گه ­ر شه ­وانه سه ­باره ­ت به ئه ­و خه ­وم لی
نه­ که ­وی و بیری لی بکه ­مه­ وه

منو فراموش و رها مي کنه و تمام دلتنگي هامو ناديده مي گيره و ترکم میکنه
له بیرم ده­ کا و ته ­واوی دلته ­نگیکانی من وه­ به ­ر چاو ناهینی و جیم دیلی

واگه اونو فراموشش کنم پیشم بر مي گرده و به حرفهام گوش ميده
به ­لام ئه­ گه من ئه ­وی له بیر که ­م ده­ گه ­ریته ­وه لام و گو به قسه ­کانم ده­ دا

ولي دوباره آزارهاشو شروع مي کنه
به­ لام دیسان ئازاره­ کانی ده­ ست پی ده­ کا

عزيزی که عشقش، درکنارش بودن و دوريش همه مثل آتش است
خوشه ­ویستیک که عیشق و له لا بون و دوری ئه ­و هه­م و وه­ ک ئاگره

و شب و روز بهش فکر مي کنم
و شه ­و و روژ بیری لی ئه­ که­ مه ­وه

چه قدر قلبم در آتش عشقش سوخت و چه آزارها که ازاو نديدم
چه ­ند دلم ده ئاوری عیشقی ئه ­و دا سوتاو و چه ­ندی ئازار دام

اما هنوزم هستی ­ام متعلق به اوست
به ­لام هیستاش دلم له لای ئه­ وه

مني که تمام وجودم مال ا ونه و در عشقش مي سوزم
منیک که ته ­واوی ژیانم ئی ئه ­وه و له عیشقی ئه ­و دا ده ­سوتیم

از او پرسيدم که چرا من را ترک مي کني
لیم پرسی که بوچی من جی دیلی

اي واي من به يکباره در عشق او ذوب شدم و چگونه مي توانم دست از اين عشق بکشم
هه­ ی داد که من به ­ته ­واوی له عیشقی ئه ­و دا توا مه ­وه و چون ده­ توانم ده­ ست له ­و عیشقه هه­ ل گرم

من فقط با يک نگاه او آب مي شوم
من ته ­نیا به نیگاهیکی وی ده­ تویمه ­وه

به خاطر اينکه دوستش دارم و در عشقش سوختم
چونکه خوشم ده ­ویت و له عیشقی وی دا ده­ سوتیم

اینقد براش بی­ارزش شدم، چگونه دلش راضي ميشه اينگونه منو ترک کنه
ئه ­وا بو وی بی­ ئه ­رزیش بومه ، چون دلی دیت ئه ­وا جیم بیلیت

او فکر ميکنه من بازيچه اي در دستان او هستم
ئه ­و فکر ده­ کات من گالته ­ی ده­ ستی ویمه

وليکن به چشمانش قسم به او نشان خواهم داد که من اينچنين نيستم
به ­لام سویند به چاوانم پیی ده­ ناسینم که من وا نیمه..!


__________________

sogand
05-26-2011, 16:23
تو كيي؟
تو چه كسي هستي؟


عه شقت دلمي تواندوته وه
عشقت قلبم را درخودش ذوب كرده


تو كيي؟
تو چه كسي هستي؟


ده ميك ناتوانم له بيرت كه م
يك لحظه نمي توانم فراموشت كنم


تو كيي؟
تو چه كسي هستي؟


ئه گه ر روژيك ليم دور بي
اگريك روزازمن دور بشوي


خوشه ويستيت,ئه ويني توم بو زيندو ده كاته وه
دوست داشتنت عشق تورادرمن زنده مي گرداند


ئه گه ر بو هه ميشه له لام بي
اگر براي هميشه پيشم باشي


بروانه كاته كانم چه ند شيرين ئه بن
ببين لحظه هايم چقدر شيرين مي شوند


ئه گه ر بو هه ميشه له لام بي
اگر براي هميشه پيشم باشي


ژيانم له بير ئه به يه وه
باعث مي شوي زندگي را فراموش كنم


توژياني
توزندگي هستي


بي تو زيندو نامينم
بي توزنده نمي مانم


پيم خوش نييه بوكاتيك ليم دوور بيت
دوست ندارم حتي يك لحظه ازمن دور بشوي


ئه گه رليم دووربيت به دووريت شيتم ئه كه ي
اگرازمن دور بشوي بادوريت ديوانه ام مي كني


تا ئه وكاته ي كه تو ژياني
تا زماني كه تو زندگي هستي


بي توناژيم
من بي توزنده نمي مانم


له ميژه بيرم مني به تووه گرفتار كردوه
مدتهاست فكرم به تومشغول شده است


له ميژه چاوم خه وي پي دا نه هاتووه
مدتهاست چشمهايم ازدوريت به خواب نرفته اند


ئه گه ر بو هه ميشه له لام بي
اگر براي هميشه پيشم باشي


بروانه كاته كانم چه ند شيرين ئه بن
ببين لحظه هايم چقدر شيرين مي شوند


ئه گه ر بو هه ميشه له لام بي
اگر براي هميشه پيشم باشي


ژيانم له بير ئه به يه وه
باعث مي شوي زندگي را فراموش كنم


توژياني
توزندگي هستي









__________________

sogand
05-26-2011, 16:23
ترجمه ترانه مکانه وين


میپرسه از من جاش کجاست ، جاش تو قلب منه یا چشمم
لیم ده پرسی جیگای له کودایه،جيي دل وچاوه

نمیدونه عزیزم که جاش هر دوتا است
خوشه ويستي دل نازاني جيگاي له هه ردويانه

میپرسه از من جاش کجاست
لیم ده پرسی جیگای له کودایه

دوستش دارم عشقش من رو کشته و در من ساکن شده و مال من شده
خوشم ده وي عيشقي مني كوشتووه وله ناخي دلم دا جيي گرتووبوته ئي من


من اگه چند لحظه ازش دور بشم حس میکنم که روحم جدا میشه
ئه گه ربوكاتيك ليي دووربم هه ست ده كه م كه روحم ده ر ده چي

میپرسه از من جاش کجاست
لیم ده پرسی جیگای له کودایه


میخواد که بدونه و بفهمه که جاش در زندگی من کجا است؟
ده ي هه وي بزاني جيگاي له ژيني من دا كويه؟

من از عمق وجود احساس میکنم که عشقش من رو داره میکشه از خیلی وقتپیش
من له ناخي دله وه هه ست ئه كه م زور له ميژه عيشقي ئه و ده ي هه وي من بكوژي

میپرسه از من جاش کجاست
لیم ده پرسی جیگای له کو دایه

__________________

sogand
05-26-2011, 16:23
ترانه ي اي دنيا"


دونیایه دونیایه ئه م ژیانه بووایه
اي دنيا واسيه چي زندگي اينجوريه؟

عاشقان لیک جودان که ی ره وایه خودایه
عاشقا ازهم جدان،رواست خدايا؟

کواره وایه خودایه
رواست خدايا؟

خه می زورم له دل دایه
دلم پردرده

هیستا بویه ده نگم نایه
برا همين ديگه صدام در نمياد

ئاه وناله وسوزی دلم له دوای ئیشقت به جی مایه
بعد عشقت فقط ؛آه وناله وسوزدلي برام به جامونده

بلیم چی دونیا بی ره حمه!
چي بگم؛دنيا سنگدله!

به زه یی به که س دا نایه
به كسي رحم نميكنه

خه می دونیا وکوچی ئه شقت دلمی سوتاندو ئه ی خوایه
غمهاي دنيا وسفرعشقت دلموآتيش زده؛خدايا!

چاو بکه له وزه مانه جوان وپیر وه ک ییک وایه
ببين اين روزگارو؛جوان وپير باهم فرقي ندارن!

خه فه ت بارم کولم زوره ناله که م کوتایی نایه
دلم گرفته خيلي هم گريه كردم،اما ناله هاي من كه تمومي نداره!

خوزگه روژی بهاتبایه
اي كاش يه روزي بياد

خه می دلم ساریژبایه
اين غمها از دلم مي ريخت بيرون

هه رچی خه مو سه ختی ژیانه
وهمه غمها وسختيهاي زندگي

له لای عاشقان برویشتبایه....
ازپيش عاشقا بارشو مي بست ومي رفت....










__________________

sogand
05-26-2011, 16:24
خیلی سخته

ترانه: صعب أعیش...
از

باسکال مشعلانی
از: لبنان


ترجمه:خیلی سخته...زندگی کنم


باورم کن آنگاه که می گویم
بروام پی بکه ئه و کاته ی ئه لیم


که تو همیشه تو چشام جا داری
که تو هه موو کات جیگات له سه ر چاومه


حتی اگه ازم دور باشی
ئه گه ر چی لیشم دوور بی


همیشه تو را در کنارم می بینم
هه موو کات تو له لای خوم ئه بینم


بهم بگو عزیزم چگونه
پیم بلی ئه ی خوشه ویستم چون


چگونه می تونم تو را فراموشت کنم عزیزم
چون ئه توانم تو له بیر که م خوشه ویستم


نمی تونم ازت دور بشم
ناتوانم لیت دوور بم


من با عشق تو زندگی می کنم
من له گه ل ئه وینی تو دا ده ژیم


خیلی سخته، برام باور کردنی نیست که بخوام بدون تو زندگی کنم
زور سه خته بتوانم بی تو ژیان به رمه سه ر


می خوام به خاطر چشات زندگی کنم
ده م هه وی سه باره ت به چاوه کانت بژیم


و اینچنین دیونه وار دوستت داشته باشم
وه ئه وها شیتانه خوشم بویی


ازپیشم نرو
جیم مه هیله


من می خوام تو همیشه در ذهنم باشی
ده م هه وی هه موو کات له بیرم دا بی


همیشه شبها را به خاطر من بیدار بمانی
شه وگاره کان سه باره ت به من به خه به ر بی


ای ارزشمند ترین موجود روی زمین،من می خوام که تو همیشه
ئه ی گرنگترین که س لای من ده م هه وی تو هه موو کات


به قلب و روحم نزدیک باشی
له دلم نیزیک بی


چه کسی غیر از تو در این سالها
جگه له تو له و سالانه دا


مرا در مهربانیش آب کرد
کی منی له دلوانی خوی دا توانده وه


ای هستی من
ئه ی ژیانی من


تو را با عشقی بی انتها پرستیدم
به عیشقیکی گه وره توم خوش ئه ویست


و خیلی چیزها در زندگیم تغیر کرد
وزور شت له ژیانم دا گوراوه



__________________

sogand
05-26-2011, 16:24
برگرد دیگه بسه

!
ترانه از محمّد حَماقي
از: مصر


ای کسیکه از چشمان من ناپيدايي!
ئه ی ئه و که سه ی له چاوانموونی

و منو ترک کرده ای در حالیکه قلب من به همراه توست
جیت هیشتومه و دلم هه میشه له گه لتا

يه بار ديگه حتی برای یک ثانیه هم که شده برگرد
چه لیکی تر، بو چرکه ییکیش بی بگه ریوه

و به قلب عاشق من رحم کن
به زه ییت به ودله عاشقه ی من دا بی


اگر که قلبت سرشار ازشکایته, پس منو سرزنش کن!
ئه گه دلت پر له گله ییه، سه رزه نیشم که!

اگركه روزی درحق تو بدی كردم , خوب مرامجازات کن!
ئه گه ر خراپه م ده حه قی تو دا کردوو، توش تاوانم لیوه ر گره وه!

ای عشق من , چطوري می تونی منو ترک کنی؟
ئه ی ئه وینی من چون ده توانی جیم بیلی؟

تنها آرزوی من اینه که دوباره در کنار تو زندگی کنم
ته نیا ئاواتی من ئه وه یه جاریکی تر له لای توبژیم

بعد از عشق تو, ديگر چه کسی مرا(خواهد برد) دوست خواهد داشت؟
دوای عیشقت کی منی خوش ده وی؟

و چه کسی در آغوش من گرم خواهد شد؟
و کی له باوه شی من دا گه رم ده بیته وه؟

ای کسیکه زمانی به من قول داده بودی
ئه ی ئه و که سه ی روژیک بریارت دابومی!

بگو که چي باعث شد که عشقت عوض بشه؟
بلی چی بو که عیشقه که ت گورا؟

تنها دو روز از جدايمون گذشته
ته نیا دو روژ له جیابونه وه مان تیپه ریوه

نه، انگار دو ساله طول کشیده!
نا ده لیی دو سال گوزه راوه!

در حالیکه ما نمی‌تونیم اينرا احساس کنیم
به لام ئیمه هیچ هه ست به ئه وه ناکه ین

برگرد دیگه بسه!
بگه ریوه ئیتر به سه!

هنوز رویای تو را می بینم
هیستاش خه ونی تو ئه بینم

هنوز هم در حسرت توام
هیستاش به یادی تومه

هرچقدر از زندگی من سپری بشه!؟
هه ر چه ند له ژیانم تیپه ر بی!؟

تنها تو در اعماق قلبم جای داری
ته نیا تو له ناخی دلم دا جیت هه یه

یعنی من اینچنین برای تو بی ارزش شده ام!؟
ده لیی من هیچ گرنگیم لای تونییه!؟

که اینگونه در دستان تو نابود بشم!
که ئه هوا له ده ستی تو دابتویمه وه!

این آن چیزی بود که ما با همدیگرعهد بسته بودیم!؟
ئه وه ئه و شته بو که په ي مانمان دا بو!؟

چگونه می تونی فراموشم کنی؟
چون ده توانی له بیرم که ی؟

خوب، گناه قلب تو چیه؟
به لام تاوانی دلت چییه؟

چطور تونستی بر قلبت چیره شی؟
چون توانیت به سه ر دلت دا پیروز بی؟

این قلب من است که انتظار این را می کشه!
ئه وه دلی منه که چاوه روانی ئه وه یه!

که قلبت دوباره به آغوشش بازگردد!
که دلت چه لیکی تربیته وه ده باوه شی!


__________________

sogand
05-26-2011, 16:25
برگي تمامي اسرار درختش را مي‌دانست

پيوند ميان او و تالاب و نجواهاي شبانه
پيوند ميان او و پرنده و نامه مزرعه و آمد و شد شعاع و حركت ميان واژه و غروب در جنگل
پيوند ميان او و مهتاب
پيوند سايه او و پسرك چوپان و ني‌لبك‌اش
دانه‌اي شن هم راز جويبار در سينه‌اش بود
رازو ريشه‌ها راز او و زلف گياه و راز او و رخسار دخترك چوپان و راز او و سر‌چشمه
توفان هجوم آورد
سیل هجوم آورد
برگ بر تخت شاخه و شن بر بستر آب
هردو كشته شدند
اما هيچ‌كدام
راز عشق را نگشودند!

- شیر کو بی که س-
__________________

sogand
05-26-2011, 16:25
مە لێوان


نازم حیکمەت

و لە فارسییەوە : ئەنوەرعه‌ڕب



شنە
ئە ستێرەکان و
ئاو.
شەپۆلە کان خولیایە کی ئافریقایی
خەون دەبینن.
شەو
وەک بایەوانێکی ڕەش
لە سەر تاوەڵی کەشتی.
لەجیهانی بێ سنووری ئە ستێرە کان تێدەپەرین.
ئە ستێرەکان
شنە و
ئاو.
لە سەر سەرمان
پۆلێک مەلێوان، سروود ئە ڵێن
سروودێک وەک ئاو،وەک با و وەک ئە ستێرەکان
سروودێک وەک ئەستێرەکان
وەک با
وەک ئاو.
ئەو سروودە ئەڵێ:
-ئێمە ناترسین و
ترس، قەت وەک زەردە پەری زستان
لە سەر چاوەکانمان سێبەری نە خستوووە
ئەو سروودە ئە ڵێ:
ئێمە دەزانین! لە بەرامبەری مەرگ
سیگارەکانمان
چۆن بە ئاوری بزەیە ک دابگیرسێنین!
ئەو سروودە ئەڵێ:
-ڕێگای کەشتیمان
نە بە پاسێنی یاران
بەڵکوو بە کرمە کرمی ددانی نە یاران دابێن کردووە!
ئەو سروودە ئەڵێ:
-دەبێ شەڕ کە ین...
دەبی زەریا
بە دارستانێکی ڕووناک و گەورە بکێشین
بە دارستانێکی ڕووناک و بڵاو...
ئەو سروودە ئەڵێ:
-ئە ستێرەکان
شنە و
ئاو...
لە سەر سەرمان
پۆلێک مەلێوان سروودە ئە خوێنن
سروودێک وەک ئە ستێرەکان
وەک با
وەک ئاو
__________________

sogand
05-26-2011, 16:25
قطار

شعر از : عبدالله په‌شێو شاعر ملی کورد

ترجمه از: حسن ایوب زاده

قطار

چو ماری در تعقیب،
پیچان سوت میکشید،
شب- بوی هماغوشی
بوی پائیز،
بوی شعر،
بوی باران میداد.

گفت:
'' نامم بیئاته است''
سکوت کردم
او هم خاموش.
سیگاری به کف .
گیراندمش
سیگار لای انگشتانش خاکستر و
من خاکستر
آرام، میان لبهایش به سیگاری بدل گشتم
چرتکی زد.
دست نرمش به سان
نا‌مه‌ای سری
که از وقوع توطئه‌ی کودتائی خبردهد
در دستانم جای گرفت، فسرد!
سرش را به سان شعری
آرام آرام خم کر د
شانه‌ام بود چو دفتری
مشتاق نشستن
شعری بر آن!

خواب درربودش.
تا به سحر
من نیز چو بازرگانی
برگشته از سفر ،
در درازای شب سرد
زیور
درون کیسه‌‌ی
رویاهایش را شمردم

بگاه سحر که‌
قطار صرع زده
بر زانوان پراگ نهاد سرم
بئاته – ملکه خفته-
بیدار گشت:
گوتن مورگن ! ( روزبخیر)
گوتن مورگن! ( روز بخیر)
جامه‌‌دانش ببر، پیاده گشت
نه نشانی ، نه وداعی!

آوخ ! بئاته..
کاش میدانستم
در طول شب سرت برشانه‌ی چه‌کسی بود!
کدامین سوارکار بلند بالای
تا به سحر میهمان رویاهایت بود
ئاوخ! بئاته…
کاش میدانستم کاش!

sogand
05-26-2011, 16:25
ژار(زهر)

له داخی مه ­ینه ­تی ده­ وران دلم پر ئاوره ساقی
از حسرت اندوه روزگار دلم پُرِ آتیشه ای ساقی

له ژاری تالی ژین دیسان پیاله ­ی دل پره ساقی
از سم تلخ زندگی باز پیالۀ دل پُرِ ساقی!

وه­ ره ئه­ مشه ­و وه­ کو هه­ ر شه­ و، وه­ ره ساقی دلم خوینه
بیا امشب مثل هر شب بیا ساقی دلم خونه

هه ­تا کوو دیته چاوم خه ­و حه­ رامه شه­ ربه ­تان بینه
تا خواب به چشمانم می­آید ازین شربتهای حرام بیار

دلم زوخاوی لی درژی ده ­سا هه ­سته بکه مه­ ستم
زدل خونابه می­آید پس برخیز و مستم کن

شه­ رابی کون له جامی نوی،به خور تیکه بده ده ­ستم
شراب کهنه در جامی نو به یکباره بریز و به دستم ده

که وا کون کون بووه جه ­رگم له جه­ وری ماته­ می دنیا
که اینگونه جگر پاره پاره­ست ز جور ماتم دنیا

هه ­تا کو سه­ رده­ می مه ­رگم وه­ ره هه­ ر توم ده­ وی ته ­نیا
بیا تا لحظۀ مرگم که تنها تو را خواهم

هه­ ناسه­ ی سه­ ردی پر داخم ده­ میکه گرتویه ناخم
آه سرد پرسوزم زمانی ست که در درون در گرفته

شه ­رابی تویه ده ­یشوری په ­ژاره ­ی ژینی پر ئاخم
و تنهااین شراب توست که میشوید اندوه زندگی پرحسرتم را


«شه ­ریف»
__________________

sogand
05-26-2011, 16:26
چون زنسیم میشود زلف بنفشه پرشکن
وه که دلم چه یاد از آن عهد شکن نمیکند
«حافظ»

برو و فراموشم کن
برو و له بیرم که

بزودی دوباره برمیگردی
زور زوو ده­ گه ­ریه ­وه

برو و فراموشم کن
برو و له بیرم که

اما حتما یه روزی به خاطراین فراموشی پشیمان میشی
به ­لام حه ­تم ن روژیک سه ­باره ­ت به ­و له ­بیرکردنه ­ت په ­شیمان ده ­بیوه

این تو بودی که میگفتی عاشقمی
ئه ­وه تو بوی ده ­ت­وت ئاشقی منی

و هرگز اون روزی نمیاد که فراموشم کنی
و قه ­ت روژیک نایه که له بیرم که­ ی

این دنیا به خدا چیزهای عجیبی داره
به­ خوا دونیا شتی سه ­یری زور تیدا

بزودی دوباره برمیگردی برو!
برو! زور زوو ده­ گه ­ریه ­وه

تو کی هستی؟کی؟
تو کیی؟ کی؟

چرا که من دوستت داشتم
بوچی که من خوشم ده­ ویستی

تو چی هستی؟ چی؟
تو چی؟ چی؟

اگه به دنیا بگم فراموشت کردم!
ئه­ گه به ته ­واوی دونیا بلیم له بیرم کردوی!

ببین ببین چی مونده؟!
بروانه بروانه چی ماوه؟!

فردا که ترکت کردم پشیمون میشی
سپه ­ی که له ( به ) جیم هیشتی په ­شیمان ده ­بیوه

برو یاللا برو!
برو یالا برو

خیلی زود علاقه­ ات دوباره تو را پیش من میاره
زور زو خوشه ­ویستیت بو من، تو لای من دینیته ­وه

__________________

sogand
05-26-2011, 16:26
گورانی کوردی : ئیمه گیانیکین له دو جه سته دا



ئیمه گیانیکین له دو جه‌سته‌دا
وه‌ک شیعروئاواز له یه‌ک به‌سته‌ دا

ما یک روحیم در دو جسم
مثل شعرو آواز دریک رسته ایم

دونیاش ناتونی لیکمان کاته‌وه
مه‌گه‌ر خوا بو خوی بمان باته‌وه

دونیاهم نمیتونه مار ازهم بگیره
مگه اینکه خداما راپیش خودش ببره

ئیمه په‌روه‌رده‌ی یه‌ک خول وئاوین
بو ته‌نیا ساتیک بی یه‌کتر نابین

ما پروردۀ یک آب و خاکیم
حتی برای یه ساعت ازهم جدا نمیشیم

ئه‌گه‌ر له‌و دونیاش زیندو بینه‌وه
ریبواری یه‌ک ریین جیا نابینه‌وه

اگر اون دنیا هم زنده بشیم
مسافر یک راهیم جدا نمیشیم

په‌یمانمان داوه تا له ژینا بین
بو ته‌نیا ساتیک بی یه‌کتر نابین

عهد بسته ایم تا زنده‌ایم
حتی یه لحظه بدون هم زندگی نمیکنیم

ئاشقی پیروزی ئیمه واهایه
هه‌تا خواوندیش لیمان ره‌زایه

عشق پاک ما این جوریه
حتی خداوند هم ازما راضیه

ئیبراهیم خه یات


__________________

sogand
05-26-2011, 16:26
شێعرێ له ڕه زا به را هه نی

چ یادگارێکی ڕه شی سه ر ده رگاکه نا
ئه و که سه ی که ناره ته ی خۆی تا هه تاو گه یاند
و به به زه یی نه هات
به چاوانی خۆی به و هه تاوه خورماییه
و حیچ به زه ی نه هات
و هه ر وه کوو ئاو باسکه کانی وێڵ کرد
که له سه ر لێواره دره و شانه به رزه که ی
حه نبه ڵێک له ئاسۆکانی ڕووناکی
وه ک ئێواره بێ خه و شه که ی
هه زار گلێنه ی په شێو کرد.
و له پڕاوێزی ئاوێنه پیر و ماته کان
که سێ که سێبه ره ی خۆی به گه یانده هه تاو
له خۆی زاق بوو و له خۆف مایه وه
و ڕووی وه رگه ڕاند
له م په ستییه به ر بڵاوبووه به سه ر به زمی زه مان دا
و خه ڵک، خه ڵکی شه هید کراو له قه راخه کڕووزانه وه
« له ڕۆژی کاره سات، تاوتکه م به سه‌روو داپۆشن
که مردوین به داخی باڵا به رزێکه وه»*
چ یادگارێکی ڕه شی نا سه ر ده رگا
ئه وه ی که به زه یی نه هات
ئه و که سه ی که ئازیه تی خۆی به هه تاو گه یاند.


ترجمه فارسی:
شعری از دکتر رضا براهنی

چه یادگار سیاهی نهاد بر درگاه
کسی که نعره خود را به آفتاب رساند
و هیچ رحم نکرد،
به چشم خویش – به آن آفتاب خرمایی-
که هیچ رحم نکرد
و مثل آب رها کرد بازوانش را
که بر سواحل تابان شتانه های بلند
حمایلی ز افق های روشنایی
غروب گونه ی نابش،
هزار مردمک دیده را پریشان کرد
و در حواشی آئینه های پیر و کدر
کسی که سایه ی خود را به افتاب رساند،
و به خویش خیره شد و در هراس باقی ماند
و پشت کرد،
به این رذالت گسترده بر بساط زمان
و خلق، خلق شهید از کرانه نالیدند؛
" به روز واقعه تابوت ما ز سرو کنید
که مرده ایم به داغ بلند بالایی"
چه یادگار سیاهی نهاد بر درگاه
کسی که رحم نکرد
کسی که ماتم خود را به آفتاب رساند.

__________________

sogand
05-26-2011, 16:26
ته‌رمی ونی تۆ

زانکو خلیفه

ساڵیانێکه خه‌ونی په‌پووله‌ پاییزه‌کان
له هه‌ڵمه‌تی کامووسه‌کان
بێ ده‌رفه‌تانه ، هه‌ستم ئه‌داته‌وه
گه‌رده‌لوولی مژاوی ، داسه‌پاوتر
له ده‌نگی زرمه زرمی پۆستاڵی شه‌وێک .........
ئاخ ......
که ناتوانم بتگونجێنم
له دێڕی هیچ ڕاگه‌یاندنێک
خه‌ونی حه‌رامی ئه‌م کرده‌وه‌
خۆ له ته‌نیایی شه‌ویش نادات
به چ هه‌ستێ له‌ سه‌رت بدوێم ؟
به‌ کام فۆلکلۆری جافایه‌تی بتلاوێنمه‌وه‌ ؟
هاوارت ، ئه‌م هۆره‌یه‌ که چیا ، چیا ئه‌یهۆنمه‌وه‌
که‌چی چیاش پێی ده‌نگێکی ئاسایی‌یه !!
ئاخ .....
کۆرپه‌که‌م
کۆرپه‌ ساوایه‌که‌م
نێوی دڵه‌که‌م
له کازیوه‌ی سبحه‌ینان بیستمی
هێشتا فرچکت نه‌گرتبوو
به‌ ژه‌کی مه‌مکی دایکێکی تینوو
خۆم بانگم به‌ گوێدا خوێندی
که‌ چی تۆش ، چێشتانان لێم بــزر بووی
ناوت ، ناوی دڵداری ئه‌م هۆنراوه‌یه‌ بوو ،
تۆ له کاتێک بزر بووی ........
که‌ گیا و گوڵ و دار و ده‌وه‌ن و باخ و بێستان و په‌رژین و ......
چاوه‌ڕوانی سیله بزه‌ی تۆ بوون
نێوی دڵه‌که‌م
ئه‌م ژماردنه‌ش ڕوو ده‌ کۆتایی‌یه ، تا
ته‌رمی ونت بنێن له‌م دار بازه‌له و
شه‌وقی دیتنی خۆ و خێڵه‌که‌ت هه‌ڵده‌گرین
بۆ کاتی مزگێنی کۆچمان
که تۆ په‌پووله‌ی و
ئه‌م هۆنراوه‌یه‌ش کفنی دڕاوت.......


ترجمه فارسی


مترجم سید اسماعیل برزنجی


پیکر بی جان گم شده ات

در هیاهوی غریو پاسدار شب
هجوم کابوس
سالیان دور خوابهای قاصدک
در بیدار باشی بی دریغ ،
مه آلود گردباد و
عزم راسخ به سکون
آه ...
به کدامین فلچه ی حس تصویرت کنم
که در تقدیر تیتر هیچ اعلامی
مکتوب نیست ،
کردار این خواب ،
که از سرخ راهها گذشته است و
شانه به شانه تنهایی شب نیز نمی زند
به لالایی کدامین ترانه از گلوی سرزمین " جاف " ها
به خواب نازت کنم رهنمون
فریادت ، گاته ای که قله به قله می سرایمش
ته صدای ساده ای ، در پندارهای کوه
آه ...
فرزندم
فرزند نگرفته پایم
ای هرم نفسهای زندگی ،
در شریان بودنم
در سپیده ی صبحی طنین ‎زمزمه ای بودی
مک نزده به پستان مادری تشنه ، هنوز
بانگ تکبیری که خود به گوشت خواندم
و تو از سحر ، اندکی آنسوترک
فرو رفته در غبار
نامت ، نام شیفته ای
که بر سینه این ترانه
حک شده بود
و درگاه نبودی ،
هنگامی
که در انتظار لبخندت
کوه و دشت ،
درخت و باغ و جنگل ،
جالیز و چینه ها ،
به صف
فرزند نگرفته پایم
برای گاه مژده ی کوچ
به جلوگاه جلوه ات
پا به رد پای می نهیم
که بوی تبارت
در تصویر عریان آن جاری ،
تا به این تابوت بسپاریم
پیکر بی جان بر منظرگاهمان نا پیدا
که این شماره کردنها در انجام است و
تو پروانه ،
این سروده نیز کفن از هم دریده ات


__________________

sogand
05-26-2011, 16:27
هاوڕێم

که‌ماڵ باران له‌ مه‌ریوان

هاڤاڵێکم هه‌بوو باڵای به‌ قه‌د باڵای ئه‌سرۆ؛
له‌ باران دیاریی وه‌رده‌گرت.
«له‌ نێو شارا به‌ردڕێژه‌کان ناکۆتا بوون»
هاوڕێم ئه‌وانه‌ی لا که‌م بوو؛
هه‌میشه‌ په‌ڕه‌سێلکه‌کانی له‌ به‌ر که‌م بوونی به‌رزایی لۆمه‌ ده‌کرد.
چۆله‌که‌ی زۆر خۆش نه‌ده‌ویست.
تاریکی قوژبنێک له‌ ژیانی هاوڕێم بوو؛
-هه‌موومان نیوه‌یه‌کمان تاریکه‌-
ئه‌و ده‌یزانی،
له‌ کوێ ئه‌بێ مانگ ببینێ.
دارستانێک پڕ له‌ ئاژه‌ڵی کێوی،
مانگ له‌ موحاقدا بوو.
هاوڕێم جانتاکه‌ی پڕکرد.
هه‌موو کاتێ ئه‌کرا بڵێی جاویدانه‌.
ته‌نانه‌ت ئه‌گه‌ر نه‌ده‌ڕۆی ؛
به‌ڵام ڕۆیشت!
نم نمی باران،
بۆنی باران بڵاو ببوه‌وه‌؛
له‌ ڕێگه‌ی خاکیی ئاوایی.
کاتێ گه‌یشتین،
دره‌نگ بوو ئیتر.
تاریکی پڕ بوو له‌ بۆنی باران و هاوڕێم!



ترجمه فارسی


ئارمان که‌ریمیان

دوستی داشتم با سرو­ها هم­قد بود؛

از باران هدیه­ها گرفته بود.

« سنگ­فرش­هایی بی­انتها در شهر»

دوست من آن­ها را کافی نمی­دانست؛

همیشه پرستو­ها را به­ خاطر کمی­ ارتفاعشان سرزنش می­کرد.

گنجشک­ها را چندان دوست نداشت.

تاریکی گوشه­ای از زندگی دوستم بود؛

ـ همه­ی ما نیمه­ای تاریک داریم ـ

او می­دانست؛

کجا باید ماه را ملاقات کند.

پله­هایی دراز،

سخت بود راه.

جنگلی پر از انبوه جانوران وحشی،

در محاق بود ماه.

دوستم چمدانش را پر کرد.

همیشه می­شد فهمید که جاودان است؛

حتّی اگر نمی­رفت؛

ولی رفت!

نم­نمی باران،

بوی آن پخش بود؛

در راه خاکی آبادی.

وقتی رسیدم؛

دیگر دیر شده بود.

تاریکی انباشته از بوی باران و دوستم بود!


__________________

sogand
05-26-2011, 16:27
دوو ليو

تي دوو ليو ئه‌گه‌نه يه‌ك‌‍ ‍؛

گه‌رميي ئه‌وين

گيان ئه‌داته وشه‌كان و

بالا ئه‌كه‌ن.

ئه‌وسا ئه‌بن به په‌له چناريكي سه‌رسه‌وز

له كوتايي گه‌لاريزاني كولاني ماچيكا.



فارسی:

وقتي دو لب به هم مي‌رسند؛

از تبِ التماس‌ْ

واژه‌ها جان مي‌گيرند،

رشد مي‌كنند

و آنگاه درخت چنار سرسبزي مي‌شوند

بر انتهايِ پاييزيِ كوچه‌باغِ بوسه ای.

__________________

sogand
05-26-2011, 16:27
له تی له ئاسمانی چاوت




ئه وله ته وا




هه میشه مانگی تیا ده نوی




ساتیکه رووت




دره وشانه وه ی نیگا کانت




بمبه ره وه




بو ئه و ساته ی




چاوکانت له دایک بوون !




*




نه ئه رخه وان




نه یادی گوله ریواسی یه که م خه نده ی




نه مردن و




نه سوتانی ئه م نیوه روژه دلته نگه،




هیچیان تامی




بارانی ناو بیشه لانی قژی ناده ن ،


(( فه ریدوون ئه ر شه دی ))




فارسی:

تنهایی




تکه ای از اسمان چشمت




ان تکه که




همیشه ماه در ان خود نمایی می کند




لحظه ایست دیدن روخت




و برق نگاه هایت




مرا ببر به گذشته




به ان لحظه




که چشمهایت از مادر زاده شدند




*




نه ارغوان




نه یاد شکوفه گل ریواس اولین لبخندت




نه مرگ و




نه سوختن این نیم روز غم انگیز




هیچکدام مزه




باران بیشه های گیسوی او را نمی دهند .


__________________

sogand
05-26-2011, 16:27
ترجمه ی شعر پنجره به کردی




[Only Registered Users Can See Links]



«پنجره»

یک پنجره برای دیدن
یک پنجره برای شنیدن
یک پنجره که مثل حلقه ی چاهی
در انتهای خود به قلب زمین میرسد
و باز میشود به سوی وسعت این مهربانی مکرر آبی رنگ
یک پنجره که دست های کوچک تنهایی را
از بخشش شبانه ی عطر ستاره های کریم
سرشار میکند
و میشود از آنجا
خورشید را به غربت گلهای شمعدانی مهمان کرد
یک پنجره برای من کافیست
من از دیار عروسکها می آیم
از زیر سایه های درختان کاغذی
در باغ یک کتاب مصور
از فصل های خشک تجربه های عقیم دوستی و عشق
در کوچه های خاکی معصومیت
از سال های رشد حروف پریده رنگ الفبا
در پشت میز های مدرسه مسلول
از لحظه ای که بچه ها توانستند
بر روی تخته حرف سنگ را بنویسند
و سارهای سراسیمه از درخت کهنسال پر زدند
من از میان
ریشه های گیاهان گوشتخوار می آیم
و مغز من هنوز
لبریز از صدای وحشت پروانه ای است که او را
دردفتری به سنجاقی
مصلوب کرده بودند
وقتی که اعتماد من از ریسمان سست عدالت آویزان بود
و در تمام شهر
قلب چراغ های مرا تکه تکه می کردند
وقتی که چشم های کودکانه عشق مرا
با دستمال تیره قانون می بستند
و از شقیقه های مضطرب آرزوی من
فواره های خون به بیرون می پاشید
وقتی که زندگی من دیگر
چیزی نبود هیچ چیز بجز تیک تاک ساعت دیواری
دریافتم باید باید باید
دیوانه وار دوست بدارم
یک پنجره برای من کافیست
یک پنجره به لحظه ی آگاهی و نگاه و سکوت
کنون نهال گردو
آن قدر قد کشیده که دیوار را برای برگهای جوانش
معنی کند
از آینه بپرس
نام نجات دهنده ات را
ایا زمین که زیر پای تو می لرزد
تنها تر از تو نیست ؟
پیغمبران رسالت ویرانی را
با خود به قرن ما آوردند ؟
این انفجار های پیاپی
و ابرهای مسموم
آیا طنین آینه های مقدس هستند ؟
ای دوست ای برادر ای همخون
وقتی به ماه رسیدی
تاریخ قتل عام گل ها را بنویس
همیشه خوابها
از ارتفاع ساده لوحی خود پرت میشوند و می میرند
من شبدر چهار پری را می بویم
که روی گور مفاهیم کهنه روییده ست
آیا زنی که در کفن انتظار و عصمت خود خاک شد جوانی من بود ؟
آیا دوباره من از پله های کنجکاوی خود بالا خواهم رفت
تا به خدای خوب که در پشت بام خانه قدم میزند سلام بگویم ؟
حس میکنم که وقت گذشته ست
حس میکنم که لحظه سهم من از برگهای تاریخ است
حس میکنم که میز فاصله ی کاذبی است در میان گیسوان من و دستهای این غریبه ی غمگین
حرفی به من بزن
آیا کسی که مهربانی یک جسم زنده را به تو می بخشد
جز درک حس زنده بودن از تو چه می خواهد ؟
حرفی بزن
من در پناه پنجره ام
با آفتاب رابطه دارم


«په نجه ره»

شێعرێ له: فروغ فه ڕوخ زاد
بۆ کوردی: بابه ک سه حرانه وه رد

په نجه ره ێک بۆ بینین
په نجه ره ێک بۆ بیستن
په نجه ره ێک که وه کوو ئه ڵقه ی بیرێ
به جه رگه ی ئه رز ئه گات له ئاخری خۆیدا
و به لای پانایی ئه م دلۆڤانییه په یتا په یتای شین ئه کرێته وه
په نجه ره ێک که ده سه چکۆله کانی ته نیایی
له به خشیشی شه وانه ی عه تری ئه ستێره کان ده سواز
دارماڵ ئه کات
و له وێووه ئه کرێ
خۆره تاو میوان کرێ به دووره وڵاتی گوڵه شه ما نییه کان
په نجه ره ێک بۆ من به سه
من له وڵاتی به بلانه کان دێم
له ژێر سێبه ره داره کانی قاغه زی
له باخی کتێبێکی وێنه دار
من له وه رزه کانی وشکی ئه زموونه کانی بێ به ری هه ڤاڵی و ئه وین دێم
له کۆڵانه خۆڵاوییه کانی بێ تاوانی
له ساڵانی گه شکه ی پیته ڕه نگ فڕیووه کانی ئه ڵفوبێ
له پشتی مێزه کانی قۆتابخانه ی سیلاوی
ئا له و ساته که منداڵان توانییان
قسه ی به رد له سه ر ته خته بنوسن
و ڕیشۆله هووله کان په ڕین له داره که ڤنسال.
من له نێو بنه گیاکانی گوشتخۆر دێم
و ئێستاکه ش مێشکی من
دارماڵه له قیژ و هه رای په پووله ێک که ئه ویان
به سنجاخێ له په ڕاوێ چوار مێخه یان کردبوو.
کاتێ که بیڕ و بڕوای من له گوریسی خاوی دادیه ری هه ڵواسرا بوو
و له ته واوی شار
دڵی ڕووناکییه کانی منیان له ت و په ت ئه کرد
ئه و کاته که چاوه مناڵانه که ی ئه وینی منیان
به ده سماڵی ڕه ش و ناشیرینی یاسا ئه یان به ست
و له گێجه نه په شێوی ئاواتی من
فیچقه ی خوێن بوو که بۆ ده ره وه ئه پژا
ئه و کاته که ژیانی من ئیتر
شتێ نه بوو، هیچ شتێک به ر له تک تکی کاتژمێره که ی دیڤه ر
زانیم ، پێویسته ، پێویسته ، پێویسته
که خۆشم بووێ شێت ئاسا.

په نجه ره ێک بۆ من به سه
په نجه ره ێک بۆ ئێستای شاره زایی و نیگا و بێده نگی
ئێستا نه مامی گوێز
ئه ونه زۆر هه لچووه که ئه توانێ دیڤه ر بۆ گه ڵا گه نجه کانی خۆی
مانا بکات.
له ئاوێنه پرسیار که
ناوی ڕزگار که ره که ت
ئاخۆ ئه رز که ژێر پێ ی تۆدا ده له رزێ
ته نیاتر له تۆ نییه ؟
په یخه مبه ران ، په یامنێری کاولی
له گه ڵ خۆیان به سه ته ی ئێمه هێناویانه
ئه م ته قینه وانه ی له په ستا په ستا ،
و هه وره ژاراوییه کان،
ئاخۆ زایه ڵه ی ئایاتی پیرۆزن؟
ئه ی هه ڤاڵ ، به راده ر ، هاوخوێن
کاتێ به مانگ گه یشتی
مێژووی کۆ کوژی گوڵه کان بنوسه .
هه موو ده مێ خه ونه کان
له به رزایی سافیلکه یی خۆیان په رتاوته بوون و مردن .
شه وه رێکی چوار په ڕ بۆن ئه که م
که شین بووه له سه ر قه بری چه مکێکی کۆن
ئاخۆ ئه و ژنه که له جامه مه رگی چاوه ڕوانی و داوێن پاکی خۆی ناشتراوه ،
لاوه تی من بوو؟
ئاخۆ دیسان سه ره که وم له پیلکانه کانی مڵ و مۆی خۆم
تا به خوای باش که له سه ر بان پیاسه ئه کا سڵاو که م ؟

هه ست ئه که م وه خت تێپه ڕیوه
هه ست ئه که م مێز به ینێکی درۆیینه یه له نێوان قژه کانی من و ده سه کانی
ئه م نامۆ په ژاره .
قسه یکم له گه ڵ بکه
ئاخۆ ئه و که سه ی که دڵۆڤانی جه سته ێکی زیندوو به تۆدا ئه بخشێ
بێجگه له فامی هه ستی زیندووبونی خۆی ، چی له تۆ ئه وێ؟
قسه یکم له گه ڵ بکه
من هانا ئێنم بۆ په نجه ره
له گه ڵ هه تاو په یوه ندیم هه یه .

گه ڵارێزانی 85

بابک صحرا نورد

***


__________________

sogand
05-26-2011, 16:28
مسجد

صدها بار آمدم و بر در خانه‌ات كوفتم و
تو نبودی!
پس كجایی خدای من ... پس كجایی؟!
هیچ كس اینقدر خانه‌اش را ترك نمیكند ، هیچ كس!
برای دیدنت كجا بیایم ...
عجله‌ دارم!!

چرا به‌ خانه‌ نمی آیی!؟
رفته‌ای كدام توفان را آرام كنی؟
شعله‌های كدامین دوزخ را فرونشانی!؟
به‌ گاه‌ احتضار ، كدام مریضت را دلخوشی بدهی؟!
بر گور كدامین بنده‌ شهیدت ، زار زار گریه‌ كنی؟!

كجایی خدای من!!
در كدامین مهد كودك
نور در چشم تاریكی می ریزی؟!
عروسك را به‌ آغوش كودكی برمیگردانی؟
جیبهای پروانه‌ را پر از شهد میكنی؟!

صدها بار آمدم و آنجا نیستی ...
چرا اینقدر خانه‌ات را ترك میكنی؟
بنده‌گانت به‌ تو خیانت میكنند ... ای خدا!

آنها از بلندگوی مساجد
خطاب به‌ ما بی گناهان فریاد میزنند:
خدایا ... جگرشان را بسوزان!
خدایا ... كودكشان را یتیم كن!
خدایا... زنانشان را بیوه‌ کن

دیگر خانه‌ات را ترك نكن خدای من...
آنها از خانه‌ی تو
به‌ زیبایی یورش میبرند
دست و پنجه‌ی هنر را به‌ خون می آلایند
بال ترانه‌ را میشكنند
شكفتن غنچه‌ را تهدید میكنند

با مهر و امضای تو
كشتن چشمه‌ را حلال میكنند
نارنجك به‌ دست كودكان میدهند
پستان زنان تازه زا را لبریز از زهر میكنند

زود خودت را برسان !
بنده‌گان متعفنت میخواهند
تو را از چشم ما بیندازند
كودكانمان را تحریک میکنند كه‌ سنگسارت كنند

آنها به‌ ما میگویند:
خدا ترسناك است ... نه‌ چیز دیگر
خدا قاتل است ... نه‌ چیز دیگر
خدا دوزخ است ... نه‌ چیز دیگر

بازگرد
سجاده‌ غرق خون است ...
در محراب مرگ كارگذاشته‌اند...
در میان هر دو ورق از قران، شمشیری خونین!
در میان هر دو كلمه‌ از قران، یك مین!
در میان هر دو حرف قران، سری بریده‌!

دیر است!!

قباد جلی زاده

__________________

sogand
05-26-2011, 16:28
ترجمه یکی از آهنگهای دکتر شوان پرور

شوان پرور
( دنبال چی میگردی )
دختر کرد
Li kolane bajare avrupa li kecek kurd rast hatim be xodi digeriya

در کوچه و پس کوچه های اروپا با یک دختر کرد روبرو شدم

Bi dilgermi bervi min hat xuya bu li cara sere xo digeriya

با دلگرمی به سویم اومد و معلوم بود دنبال راه چاره ای برای خود میباشد

Min go delale delale

گفتم ای ما ه چهره

Sirine hevale

ای دوست و خواهر

Be xodi be male

بی صاحب و بی خانه

Ci digeri

دنبال چی میگردی

Go lolo birawo em bi ber zolma baye res ketin iro welate durye va derketin

گفت ای برادر ، ما از ظلم طوفان سیاه فرار کردیم ،خودمان در وطن غریبه دیدیم

Weke min hezara hene be karo sermiya welate xeribye sermeze ketin

هزارن نفر مثل من هستند ، بی پول و سرمایه در وطن غریبه شرمنده شدند

Min go delale delale

گفتم ای ماه چهره

Sirine hevale

ای دوست و خواهر عزیز

Be xodi be male

بی صاحب و بی خونه

Ka beje ez cibikim

بگو من چکار کنم

Disa go lolo keko bele heq negotine welate meriya sirintire

باز هم گفت ای برادر ، آری راست گفتند. وطن خود آدم خیلی شیرین تره

Ger hindiki azadi hebya bircibuna walate me ter buna walate xelqe bi rumet tire

اگر کمی آزادی باشه ، گرسنگی وطن آدمی خیلی از سیر بودن وطن غریبه خیلی بهتر است

Min go delale delale
گفتم ، ای خوب ماه چهره

Sirine hevale

ای دوست و خواهر عزیز

Be xodi be male

بی صاحب و بی خونه

Bele tu rast deji

آره تو راست میگی

Ka emji welate xo sen bikin

بیا ماهم وطن خود را گلستان کنیم

sogand
05-26-2011, 16:28
بارگه ی خه م


بارگه خه مم هه لگرت وهاتم به رو شاره که م

کوله بارغم وغربتم را بر میدارم وبه سوی شهرودیارم بازمی گردم

هاتووم به ره ودیاری شه نگی که س وکاره که م

آمده ام به دیدار کسان و عزیزانم

بو باوه شی به سوزی دایکه دل سوو تاوه که م

به آغوش پر سوز مادر دلسوخته ام باز می گردم

تاکووبزانی چه نده به سویه ئازاره که م

تا بداند در غربت چه رنجهایی که نکشیده ام

هاتووم وه کو شه مالیک چل وگه لا بدوینم

آمده ام چون نسیم (باد شمال) به مصاحبت شاخ وبرگها

پاییزی غه ریبی دل به جاری هه لوه رینم

وخزان غربت خود رابه یکباره از دل بزدایم

که من نممه ی باران بم ئیوه ش ئاوینه باخ من

که من نم نم بارانم وشما بهاروامید باغ وجود من هستید

هه رچه نده لیتان دووربم هه نسک وئاهی ناخ بن

هر چند ازشما دورم اما شما نفس وجان من هستید

دلم پرسه خانه یه سه رم به فری زستانه

دلم غمکده است وپیر گشته ام

هه میشه خه م له چاوما بالاترین میوانه

همیشه غم میهمان بالا نشین چشمان من است

وه ک بالنده ی لانه واز ته ره وبی ناو نیشانم

چون پرنده ایی آواره وبی آشیانه ونام ونشان هستم

چه ن شیرینه که ده لیم من خلکی کوردستانم

دلخوشی من هنگامی است که میگویم کردم واهل کردستانم



اقتباس شده از کتاب بارگه ی خه م ناسر ره زازی
گرد کوی :شاهو



__________________

sogand
05-26-2011, 16:28
هه ر كوردم

گه ر چی تووشی ره نجه روییو حه سرت و ده ردم ئه من
قه ت له ده س ئه م چه رخه سپله نا به زم مه ردم ئه من

عاشقی چاوی كه ژال و گه ردنی پر خال نیم
عاشقی كیوو ته لان و به نده ن و به ردم ئه من

من له لومه و تانه و زنجیر و دار باكم نیه
له ت له تم كه نبم كوژن هیشتا ئه لیم كوردم ئه من

گه ر له برسانا و له به ر بی به رگی ئه مرو ره ق هه لیم
نوكه ری بیگانه ناكه ام تا له سه ر عه ردمئه من

هیمن

ترجمه فارسی:

همیشه من كرد هستم


اگر چه همیشه مبتلا به رنج و دچار حسرت و درد و ناراحتی هستم

هی چوقت در مقابل این روزگار دون و پست تسلیم نخواهم شد من مرد هستم.

عاشق چشم غزال و گردن زیبای پر خط و خال نیستم

عاشق كوه و صخره و دره و دمن و سنگ هستم

من از سرزنش و طعنه و زنجیر و طناب دار ترسی ندارم

اگر تكه پاره ام كنند و مرا بكشند باز هم میگویم كه من كرد هستم

اگر از گرسنگی و بی لباسی امروز از سرما بمیرم

تا روی زمین هستم نوكر بیگانه نخواهم شد

هیمن


__________________

sogand
05-26-2011, 16:28
متن ترانه های آواز اساطیر شهرام ناظری (شاهنامه کردی)

شاهنامه به زبان کردی
-----------------

ده رمانِ زامان، دَرده گه یْ کاریم
(درمان دردهای زخم کاریم)

هامْ رازِ نالَه یْ ، شُوان بی داریم
(همراز ناله شبهای بیداریم)

راحَتی جَستی مِیْنَتْ بارَگَم
(آرامش جان محنت بار من)

مَرحمِ سینه یْ پِر ژِه خارَگم
(تسکین دل پر ز خار من)

آیْ را حَتی جَستی مِیْنَتْ بارَگَم
(آرامش جان محنت بار من)

مَرحمِ سینه یْ پِر ژِه خارَگم
(تسکین دل پر ز خار من)

کُوا لِیْلی، نیا لِیْلی، چیا لِیْلی
(کجاست لیلی، لیلی نیست، لیلی رفته)

خیال دُ وِیْ تُاو نیشْتَنِ وَ جَرْگَم
(فکر وخیال تو ناگهانی بر دل من نشست)

وَه دوریتْ قَسَمْ ، رازیمُ وَ مَرْگَم
(به دوریت قسم به مرد نم راضیم)

هی چه مانمَ رﻳﮊاوْ، روخسارَم زرْدَه ن له داخِ یارانْ پیرانِمُ کَردَنْ
(چشمانم مانند ریجاب است"نام رودی در یکی از مناطق کرمانشاه" رخسارم زرد است غم یاران پیرم کرده است)

آیْ شَرطِِمْ شَرطیوَنْ، مَجْنونْ شَرط کَردَ ن
(عهد من همان عهدیست که مجنون بسته)

لِیْلِی مِن تونی تا وِ رویِ مَردَنْ
(لیلی من تو هستی تا زمان مردن)

کُوا لِیْلی، نیا لِیْلی، چیا لِیْلی
(کجاست لیلی، لیلی نیست، لیلی رفته)


__________________

sogand
05-26-2011, 16:29
عاشق تر از بادام کال

دلاور قره داغی (شاعر معاصر کردستان عراق)

برگردان: بابک صحرانورد

دلاور قره داغی در سال 1963 در سلیمانی عراق متولد شد. از این شاعر تا کنون 12 مجموعه شعر مستقل به چاپ رسیده است .او جزو شاعران نسل سوم و از هم نسلان بختیار علی، کژال احمد، فرهاد پیربال است. نگاه او به شعر نگاهی خاص و به دور از کلیشه های مرسوم است. نگاهی انسانی و در عین حال دردناک به وضعیت بشر در زمانه ی معاصر دارد که از او شاعری توانمند با قابلیت های متفاوت و پویا ساخته است. او نیز سرود بی قراری، درماندگی، غربت، جنگ و آهنگ های فراموش شده ی پاک انسانی را در آثارش می سراید.
دلاور قره داغی دستی توانا در ترجمه و برگردان آثار برتر کلاسیک ادبیات داستانی جهان نیز دارد. برخی از آثار نیکوس کازانتزاکیس را به کردی برگردانده است . سه اثر داستانی از " گلی ترقی" و یک اثر از "عباس معروفی" و کاری از "بهرام بیضایی" از دیگر ترجمه های این شاعر است. دلاور قره داغی سال هاست مقیم کشور سوئد می باشد.


در تو می آیم
در تو می بارم
در تو می نگرم
در تو خشمگین می شوم
در تو می نویسم
در تو می روم
و در تو گم می شوم!
تنها تو آشکاری و برف
تنها تو آشکاری و من
تنها من آشکارم و سرانجام کار
تنها ما آشکاریم و مرگ

به سوی تو می آیم
همراه با اولین بارش برف
همراه با آغاز اولین سردی و سرمای پیری
هنگامی که می آیم
مرا می تند این دل تنگی
هنگامی که می آیم
اندیشه ای لطیف تر ز مرگ
به سراغم می آید
و به وسوسه ام می اندازد، با نجوایی
و نامت را فاش می کند.
ترا در قلبم نگاه می دارم
ترا در چشمم پنهان می کنم
در کف دستم عریانت می کنم
و در چشمه ی آفتاب می شویمت
در جمله ای می گذارمت که نهادش پرواز است و گزاره اش پرواز
در زبانی می گذارمت که آغازش عشق است و پایانش عشق
نامت را با حروف برجسته بر روی هواپیمای کاغذی می نویسم
کمی از آن سهم هدهد
سهم لک لک
فیل
سهم مورچگان و همه ی آن چیزهای خرد زیبا .

در گلبرگ شقایقی می پیچمت
از گوشه ی کتابی می نگرمت
به زیر بال کفش دوزکی می نهمت
و در گلدانی از اشک ،
در یک غروب به دریا می سپارمت .
تمام آنها همچو هم ا ند
حرف هاشان یک حرف
سیماشان یک سیما
سفرشان
عشق شان
جنگ شان
مرگشان
بارانشان
شعرشان
و وطن شان یک وطن.
تو خاص ترین سخنی
تو خاص ترین سیمایی
تو خاص ترین سفری
تو خاص ترین عشقی
تو خاص ترین جنگی
تو خاص ترین مرگی
تو خاص ترین بارانی
تو خاص ترین شعری
تو خاص ترین وطنی!

__________________

sogand
05-26-2011, 16:29
جي ژوان


وره يارم وره اي تازه يارم وره استيره كه ي شو گار تارم


وره اي شاپري بالي خيالم وره اي شو چراي روناكي مالم


وره اي خج وره اي خاتو زينم وره با بژن و بالا كه ت ببينم


وره با دامري آوات و تاسه م وره با بسكه كت لا دا هنا سه م


وره اي نو نمامي باخي ژينم وره با بژن و بالاكه ت ببينم


وره سور با له سه ر واده و بليني وره كرد به و مه كه پيمان شكيني


وره يارم وره اي تازه يارم وره استيره كه ي شوگاري تارم


وره ماچم ديه ماچي خدايي كه بيزارم له ماچي سينمايي



ترجمه شعر

وعده گاه

بيا اي يار من اي يار تازه من بيا اي ستاره شبهاي تار من


بيا اي شاه پر بال خيالم بيا اي شبچراغ روشن خانه ام


بيا اي خاتوزين(داستان مم وخاتو زين مانند ليلي و مجنون مي باشد)


بيا اي خاتو زين من بيا تا قد و بالاي زيبايت را ببينم


بيا تا آرزو و حسرت من فرو بنشيند بيا تا گرمي نفسهايم موهاي ترا از چهره كنار بزند


بيا اي نهال كوچك باغ زندگي من بيا تا قد و بالاي زيبايت را ببينم


بيا وبر سر عهد و پيمانت باش بيا مانند كرد ها مرد باش و پيمان شكني نكن


بيا اي يار تازه من بيا بيا اي روشنايي شبهاي تار من


بيا به من بوسه اي خدايي بده كه از بوسه هاي سينمايي بيزار هستم

__________________

sogand
05-26-2011, 16:30
گیانه‌كه‌م بۆچی گوتت ئه‌و ئیشقه‌ئــــــــاکامی نیه

‌ جانا برای چه گفتی این عشق عاقبت ندارد



دڵبه‌رم له‌و بیره‌ناخۆشه‌مه‌به‌ستی تــــــــــۆ ‌چی‌یه‌‌؟

دلبرم از این فکر ناخوشایند منظورت چیه؟


بۆچی پێت وایه‌ده‌بێ ڕۆژێ له‌بـــــــــیرم بــــــــه‌ریه‌وه

‌ چرا فکر میکنی روزی باید فراموشم کنی



بۆ ده‌خولقێنی له‌دڵتا بیری ئه‌و نــــــــاخۆشـــــــــی‌ ه‌‌ؠ ?
این فکر ناخوشاین چرا به دلت راه میدهی؟



تازه‌داستانی ئه‌وینمان مه‌تنی خۆی ده‌س‌پـــــــــێده‌کا

تازه متن داستان ما شروع میشود


تۆ ده‌ڵێی ئاخۆ چلۆن بێ چه‌ند و چۆنی حاشـــــــــــیه
‌تو میگی اندازه حاشیه اش چقدر باشد



په‌رچه‌مت لاده‌له‌ســـــه‌ر چاوت له‌چــــــــاوم وردبه‌وه

گیسویت را روی چشمات کنار بزن به چشمام خیره شو




چۆن ده‌بینی حاڵی من به‌و چاوه‌مه‌ســــت و هێدی‌یه‌؟

با این چشمان مست و آرامت حال من را چطور می بینی



بۆ مه‌گه‌ر ڕه‌مز و نیشانه‌ی ویستنی بێ‌خـــــــه‌وشی من

چرا مگر رمز و نشانه ی خواستن بی عیب من





تۆ به‌دی ناکه‌ی ده‌چاوم دا که‌وه‌ک ڕۆژ دیــــــــــاری‌یه

‌تو احساس نمی کنی درون چشمام که مثل خورشید نمایان هست



ئه‌و بڵێسه‌ئاوره‌ی دایم له‌سیـــــــــــنگم ســـــــــه‌ر ده‌کا

این لهیب آتشی که دایم تو سینم شعله ور می شود




هه‌ستی پێ‌ناکه‌ی مه‌گه‌ر؟ پێـــــــموایه‌چاوت لێ نیه‌!

فکر میکنم نمی بینی ، احساس نمی کنی مگر؟



ده‌نگی گریـــــــــانی دڵی دێوانـــــــــــــــه‌مت ناگاته‌گوێ

صدای شیون دل دیوانه ام به گوشت نمی رسد




ڕۆژ و شه‌و تۆی لێم ده‌وێ دایــــــــــم خه‌ریکی زاری‌یه؟

شب و روز تو را از من می خواهد ، دایم مشغول گریه است



ماڵی دڵ بێجگه‌له‌تۆ ده‌رکه‌ی لــــــــــه‌که‌س ناکاته‌وه

‌خانه ی دل به جزء تو کسی را راه نمی دهد





هاوده‌می ژینی منـــــــــــــه‌تا مـــــــــردن ئه‌و دڵداری‌یه

‌ این عشق تا مردن همدم زندگی من است



خۆشه‌ویستیت وا له‌گه‌ڵ خوێن و ڕوحـــی من تێکه‌ڵه

‌دوست داشتنت طوری با خون و روح من در آمیخته




پێت‌بگه‌م، یان پێت‌نه‌گه‌م وه‌سـڵه‌، له‌کوێ ناکامی‌یه

‌بهت برسم یا نرسم رسیدن است ، کجاش ناکامییه



گیانه‌که‌م سه‌برم نــــــــه‌ما، ناڵـه‌و کوڵی دڵ کوشتمی

عزیزم صبرم سر رسید ، ناله و شیون دل من را کشت




ماچه‌که‌ت ده‌رمانه‌مردم له‌و هه‌مـــــــوو بێ‌سه‌بری‌یه

‌بوسه ات مرهم است، مُردم از این همه بی صبری ها



حه‌قته‌ئه‌و کاته‌ی ده‌ڵێی شێتی، به‌ڵام " ئه‌تۆ "ئاشق

توی "عاشق" حق داری که بگی دیوانه ایاما توی عاشق



چاک بزانه‌خۆشه‌ویستیی تۆیــــــه‌هۆی ئه‌و شێتی‌یه‌‌

خوب درک کن که از دوست داشتن توست این دیوانگی




ژیرو

__________________

sogand
05-26-2011, 16:30
بخشی از" قصیده عقاب و کلاغ"
سروده ی جلال ملکشا
برگردان به فارسی: بابک صحرانورد


متن کردی

هه لو و قالاو
بخشی از قصیده عقاب و کلاغ
وه رز، وه رزی زه ردی پایزه
ئاسمان دلگیر، بی ده نگ، زه وی سارد و خه ماوی
وه ک ئه وه یه تومی مه رگ له سه ر دارستانی سه وز وه ریوه
وه ک فرمیسکی ئاخی مروف، بو روژ ره شي خوي
داوه رانی گه لاکان له چاوی دارستان
هه تاوی بي هیز وه ک دواکه نینی شورشگریک، تی شکاو و به زاو له شه ر
بناری ووشکی کیوه کان
ده نگی کروزانه وه ی چه قه ل و با، شیونی مردنه
که له ناو پرچه کانی دارستانی نه خوشه پربووه
خه ريکه مه رگ ديت، له رزه که وته گياني
له گه ل خوی قسه ی کرد پيره هه لو
خه ریکه مه رگ دیت
له سه ر به رديک له لووتکه ی کیويک راوه ستا بوو پیره هه لو
له گه ل ترس و خوف
چاوه کانی هیلانه ي به رزی و گه وره یی دنیا بوو
مه رگ خه ریکه ديت
ئه گه ر تاله، ئه گه ر ناحه ز، ئه گه ر ناشیرين
کلیلي ئه م نهينیه نادیاره
ئه و که سه حه ز ئه کات دنیا خوش بيت
ئه و که سه به دوای به رزي و گه وره یي و دادپه روه ري ئه گه ریت
ئه و که سه که له لووتکه یه
و به شوين ریگه ي عيشقه
ژیان وه ک باخیک گول به گول بوني ئه کات
داخي داخان، ته مه ن کورت و بي دواروژ
مه رگ خه ریکه دیت
دیسانه وه له گه ل خوی قسه ی کرد و دلی پربوو له خه م
مه رگ خه ریکه دیت، ريگه یکتر نیه
ژیانم خوش گه ره گه، ده رمانی ئه م ئیش و ئازاره لاي کيه
ژیان جوانه، زه وي و دارستان و کیوه کان گيان به خش
چیروکی ئاوی ژیان به خش، له کوینه ي دنیايه
به بیری هات له خواره وه، له بني کيو
له قه راخ زه لکاویک بوگه ن، پیره قالاو هيلانه ي هه یه
ژیانیک زورترله سه دسالی هه یه و هیشتا ماوه
سه ری له ناو لاشه ی بوگه نی مردووانه
خولته که ر و رواله تباز و ه ک ئاژه لانه
هاوده م و هاونشینی خیلی لاشخورانه
بی هیزه له فرین
بویه سه رباری زه لکاوی بوگه نه
ماموستای نوکته و چیروکه
مه رگ خه ریکه دیت و قالاو، رازی ژیان ئه زانیت



برگردان به فارسی

فصل، فصل زرد پاییز است
آسمان خاموش و غمگین
زمین سرد و حزین است
انگارافشانده بذر مرگ روی عمر خرم و سبز جنگل
چون اشك آن‌گاه كه انسانی به حسرت و آه
روز تلخ مرگ خود را
می‌ریزد از چشم جنگل دانه‌های برگ
آفتاب بی‌جان
چون آخرین لبخند یك سردار، در روز شکست
بر لبان تیره كوهسار خشكیده است
زوزه مرموز و نحس شغال باد، زاری مرگ است
كه میان گیسوان جنگل بیمار پیچیده است
مرگ می‌آید، لرزه‌اش بر جان
او به خود می‌گوید و در خویش می‌لرزد عقاب پیر
مرگ می‌آید
روی سنگی بر بلندای كوه ایستاده است
با همه ترسی كه دارد
لیکن دیده‌هایش آشیان عالم‌گیر شوکت و فخر است
مرگ می‌آید
آه چه تلخ و زشت
و كلید رمز این قفل رازآمیز ناپیداست
آنكه می‌خواهد جهان را شاد
آنكه می‌جوید به زیر گنبد گیتی
بزرگواری عدل و شكوه و داد را
آنكه در اوج‌هاست وسلوک عشق می‌پوید
زندگی را چون باغ گل به گل مستانه و خرم‌پذیراست
ای دریغ عمر او كوتاه و بی‌رویاست
مرگ می‌آید
باز با خود گفت و دلش را یك غم تلخ در بند چنگالش افشرد
مرگ می‌آید، راه و فراری نیست
زندگی را دوست می‌دارم، داروی این اندوه در دست كیست؟
آسمان زیبا، زمین زیبا
جنگل و كوهسار جان‌افزا
در كدامین سوی این دنیاست آن فسون و افسانه
آب زندگی‌بخش
یادش آمد زیر پای كوه
در كران بوی گند مردابی
آشیان دارد كلاغی پیر و فرتوت
زندگی کرده است و بسیار سال از صد افزون
ولیكن همچنان مانده است
سر درون چرك لاشه‌های مرداران
چاپلوس و دم جنبان، جانورخو
همنشین با خیل بدکار كفتاران
او ندارد قدرت پرواز
در توجیه مرداب گند وعفونت‌زا
پیری نكته‌دان و حكایت‌ساز
مرگ می‌آید و كلاغ پیر خوب می‌داند كه راز زندگی در چیست


جلال ملکشا در سال 1330 در روستای ملکشا از توابع شهر سنندج به‌دنیا آمده است.


برخی از اشعارش تاکنون به زبان‌های فارسی، عربی، انگلیسی، سوئدی ترجمه شده‌اند

متن کامل فارسی " قصیده عقاب و کلاغ" به بهانه فصل پاییز ودر آستانه" پاییز پادشاه فصل ها"
در ذیل مشاهده میفرمائید.


فصل، فصل زرد پاییز است
آسمان دلگیر و خاموش و زمین سرد و غم انگیز است
روی عمر سبز جنگل، گوئیا پاشیده بذر مرگ
همچو اشك آن سان كه انسانی به حسرت
روز تلخ احتضار خویش
می چكد از چشم جنگل، دانه های برگ
آفتاب بی رمق چون آخرین لبخند یك سردار، به روز هزم
روی لجه خون و شكست لشكرش می آورد بر لب
بر لبان تیره كهسار خشكیده است
زوزه مرموز و بد یمن شغال باد، شیون مرگ است
كه درون گیسوان جنگل بیمار پیچیده است
مرگ می آید، رعشه اش بر جان
او به خود می گوید و بر خویش می لرزد عقاب پیر
مرگ می آید
روی سنگی بر بلندای ستیغ كوه ایستاده است
با همه خوفی كه دارد لیك
چشم هایش آشیان شوكت و فخری است عالمگیر
مرگ می آید
وه چه تلخ و زشت و نازیباست
و كلید رمز این قفل معماگونه ناپیداست
آنكه می خواهد جهان را شاد
آنكه می جوید به زیر چرخ گنبد گیتی
عزت عدل و شكوه و داد
آنكه در اوج است و راه عشق می پوید
زندگی را همچو باغی گل به گل مستانه می بوید
ای دریغا عمر او كوتاه و بی فرداست
مرگ می آید
باز با خود گفت، و دلش را یك ملال تلخ در چنگال خود افشرد
مرگ می آید، گریزی نیست
زندگی را دوست دارم، داروی این درد پیش كیست؟
آسمان زیباست و زمین و جنگل و كهسار جان افزاست
آن فسانه آب هستی بخش، در كدامین سوی این دنیاست
یادش آمد زیر پای كوه
در كران بوی گند مردابی آشیان دارد كلاغی پیر
زیسته است بسیار سال از صد فزون ولیك همچنان مانده است
سر درون ریم و چرك لاش مرداران
چاپلوس و دم تكان، جانور خویان
همنشین با خیل كفتاران
خود ندارد قدرت پرواز
گشته در توجیه مرداب عفونت زای
اوستادی نكته پرداز و حكایت ساز
مرگ می آید و كلاغ پیر می داند كه راز زندگی در چیست
گفت و زد شهبال شوكت جوی خود بر هم عقاب پیر
ناگهان كهسار بخروشید
كوه لرزید و به خود پیچید
روبهان سوراخ گم كردند
آهوان از خوف رم كردند
گله را زنجیره آرامشان بگسست
كبك یكه خورد
جغد ترسید و دهان شوم خود را بست
پس فرود آمد عقاب پیر
گر چه راه من ندارد با ره ناراه تو پیوند
گرچه من در زندگانی با شمایان ناهمآوازم
گرچه تو با خفت و من با سپهر پاك دمسازم
لیك امروزم به تو ناچار كار افتاد
جز تو دانائی بدین مشكل كه دارم نیست این گره بگشای
راز طول عمر تو در چیست؟
من كه پر در چشمه خورشید می شویم
كهكشان عزت و جاه و شكوه و فخر می پویم
عمرم اما سخت كوتاه است
می پذیرم مرگ را و اجتنابی نیست
لیك مرگ من بدینسان زود و ناگاه است
زاغ گفتا: جان بخواه ای دوست
گر چه تو با من نمی سازی
گر چه تو هم چون نیاكانت بر ستیغ كوه می نازی
زاغ با خود گفتگوی دیگری دارد:
نیك می دانم هراس مرگ
خوی تند از یاد او برده است
دست مریزاد ای زمان، ای روزگار، ای دهر
كه عقاب سركش و آزاد این چنین خوار و زبون و پست
در پی چاره به سوی من پناه آورده است
پس كلاغ پیر رفت و روی لاش مرداری پرید و شادمان خندید
همچنانكه لقمه می خائید گفت:
رمز زندگی این است، آشیان در ساحل مرداب ما افكن
سفره انداز از طعام لاشه مردار بر كران خلوت و آرام از گزند حادثه ایمن
در كتاب پند ما درج است؛ كه نیای ما فرمود:
در جهان جز وسعت مرداب
هر چه می گویند و می جویند و می پویند
حرف مفت است و ندارد سود
گوش كن ای دوست
تا بگویم كه دلیل عمر كوتاه شمایان چیست؟
زندگی در اوج می جوئی باد مسموم است
بوی گند نور می بوئی
قله ای كه بر فرازش آشیان داری ناخوشایند و بلند و بی ره و شوم است
جاودانه زیستن در ساحل زیبای مرداب است
خوردن و آشامیدن و خواب است
چینه كن با من درون خاك این پر و بال بلند و زشت را بردار
هر چه فكر كوه را دیگر فرامش كن توبه كن در آستان حضرت كفتار
منقلب گشت و عقاب پیر شرمگین و سخت توفنده
گفت: من كجا و این بساط ننگ
تف بر این مرداب گند و خوان رنگارنگ
مرگ در اوج سپهر پاك خوشتر از یك لحظه ماندن در جوار ننگ روی خاك
گفت: ای زاغ پلید زشت
جاودان ارزانیت عمر پلشت
من نخواهم عمر در مرداب من نجویم زندگی در لاشه مردار
من نسازم آشیان در ساحل ایمن من نسایم سر به درگاه شغال و روبه و كفتار
اینك ای مرگ شكوه آیین
من چو روح نور از هر زشتی و آلایشی در دل مبرایم
تا نیالوده ست جان را ننگ من تو را با جان پذیرایم
گفت و شهبالان زهم واكرد
گشت در مرداب دوری چند
در میان بهت زاغ زشت
بال در یال بلند اسب باد افكند.


__________________

sogand
05-26-2011, 16:30
غزل لکی از بابک درویشی

۱- وي ملك سرد چووله ته نيام و كه تيه بارم
ماله ل كلك وه گووشن تا نه شنه ون هه وارم

۲- بربر خوسه و په ژاره كوو بينه شه و نشينيم
خه م سر نياسه شانم تا گيان بني شه وارم

۳- دس نانه جيم كولانور زخم زوينه سينه م
خواي خوسه كرده ساريژ ئه چاره چيو ده وارم

۴- پاكوو خه مانه جرگم دلگيره سال و مانگم

تا بيمه هه ر يه ديمه زلماته رووزگارم

۵- شه و بي هاساره رشمه و خوه ر ماسياي سر ئاسووم
تك بيمه كو خه ماناو ئه ته م دلا بووارم

۶- چيو جار ئومر ئه سرچي ئاگر چي ئه ر ئوميدم
هه ر پايزه بختم ئي دل گوم كردمه وه هارم


ترجمه:

۱- در اين سرزمين بي روح و خالي از سكنه تنها هستم و بارم از مركب افتاده است
خانه ها نيز انگشتشان را در گوش فرو برده اند تا صدايم را نشنوند.

۲- گروه گروه غم و اندوه براي شب نشيني بر گرد من حلقه زده اند
غم سرش را بر شانه ام نهاده است تا شبم جان بسپارد و روز از راه برسد.

۳- دست نانجيب زخم هاي كهنه ي سينه ام را تازه كرد و به جاي مرهم نمك غصه بر آن نهاد.

۴- جگرم محل پيكوبي و رقص غم ها و ماه و سالم نيز دلگير است
تا جايي كه در حافظه دارم هميشه اينگونه بوده ام و رزگارم تيره و تار است.

۵- شبم خالي از ستاره و سياه است و آفتابم بر افق منجمد شده است
بايد به كوه غم ها تكيه بدهم و با ابر سياه دلم ببارم.

۶- مانند كشتزاري كه كشتش را برداشت كرده اند و سپس آنرا به آتش كشيده اند ، اميدم به آتش كشيده شد
اي دل ! همواره بخت من پاييزي است و بهارم را گم كرده ام .



__________________